ΕΠΑΝΑΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑ Π.Π.Α.Σ.

Το Πρόγραμμα Προαγωγής Αυτοβοήθειας Σητείας επαναλειτουργεί και προσφέρει βοήθεια σε εξαρτημένα άτομα και τις οικογένειες τους .
Την επιστημονική καθοδήγηση του προγράμματος έχει πάντα ο καθηγητής του Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης κ. Ζαφειρίδης Φοίβος και την εφαρμογή του έχουν αναλάβει τρεις ψυχολόγοι που προσφέρουν τις υπηρεσίες τους για την ΚΟΝΤΡΑ.
Οι ενδιαφερόμενοι μπορούν να τηλεφωνούν για ραντεβού ή πληροφορίες στα τηλέφωνα :
Σταθερό : 2843029620
Κινητό : 6930263273

ΓΕΝΙΚΗ ΣΥΝΕΛΕΥΣΗ

Ετήσια τακτική γενική συνέλυση την Τετάρτη 14 Οκτωβρίου 2009, στις 6 το απόγευμα, στην αίθουσα εκδηλώσεων του Νοσοκομείου Σητείας.

Η συνέλευση είναι ανοιχτή και σε φίλους.

ΕΚΔΗΛΩΣΗ ΣΤΙΣ 26-6-09

Την Παρασκευή 26-6-09, ημέρα κατά των ναρκωτικών οργανώνουμε ανοιχτή εκδήλωση στη Σητεία.
Η εκδήλωση γίνεται σε συνεργασία με το Σ.Α.Ο. και τον υπό ίδρυση Σκακιστικό όμιλο και θα περιλαμβάνει αγώνες μπάσκετ, σκακιού, ζωγραφική για παιδιά, μουσική με νεανικά συγκροτήματα και άλλες δραστηριότητες.
Όλες οι δραστηριότητες θα πραγματοποιηθούν στο χώρο δίπλα από το άγαλμα του Β. Κορνάρου στη παραλία της Σητείας τις απογευματινές - βραδυνές ώρες.

ΤΟ ΘΕΑΤΡΟ ΤΗΣ ΣΗΤΕΙΑΣ ΠΑΙΖΕΙ ΓΙΑ ΤΗΝ ΚΟΝΤΡΑ

Στις 2-4-2009 και ώρα 9.30 το βράδυ το ΘΕΑΤΡΟ ΤΗΣ ΣΗΤΕΙΑΣ θα δώσει παράσταση στο Πολύκεντρο Σητείας με το έργο <<Η ΠΑΡΑΣΤΑΣΗ ΣΥΝΕΧΙΖΕΤΑΙ>>
Τα έσοδα της παράστασης θα ενισχύσουν την ΚΟΝΤΡΑ.

ΑΠΟ ΤΑ ΧΑΝΙΩΤΙΚΑ ΝΕΑ (20-1-09)

Σε εκατό χιλιάδες υπολογίζονται, σύμφωνα με τους ειδικούς, οι χρήστες ηρωίνης στην Ελλάδα, ενώ καθημερινά μεγαλώνει η “λίστα θανάτου” νέων κυρίως ανθρώπων που χάνουν τη μάχη των ουσιών. Στα Χανιά, από το 2005 έως σήμερα, σημειώνονται, όπως επισημαίνει
ο ιατροδικαστής Σταμάτης Μπελιβάνης, 2 με 3 θάνατοι τον χρόνο από χρήση ηρωίνης.
Την ίδια στιγμή, το Κέντρο Πρόληψης Εξαρτησιογόνων Ουσιών βρίσκεται στον αέρα αντιμετωπίζοντας σοβαρά οικονομικά προβλήματα λόγω της ασυνέπειας του ΟΚΑΝΑ που οφείλει από το 2007 περίπου 100.000 ευρώ, ενώ από τότε δεν έχει υπογραφεί νέα σύμβαση!
Με αφορμή τον θάνατο, πριν από λίγες μέρες, του 16χρονου Χανιώτη μαθητή που φέρεται να πέθανε από ναρκωτικά -δεν έχει ολοκληρωθεί ακόμα η τοξικολογική εξέταση-, τα "Χ.Ν." μίλησαν με τον ιδρυτή της "Ιθάκης" και καθηγητή κλινικής ψυχολογίας στο Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης (ΑΠΘ) Φοίβο Ζαφειρίδη για το πρόβλημα των εξαρτήσεων, καθώς και με τον πρόεδρο του τοπικού παραρτήματος του Εθνικού Συμβουλίου Κατά των Ναρκωτικών (ΕΣΥΝ) Γιώργο Τσαουσάκο για την προσπάθεια δημιουργίας "στεγνού" προγράμματος. Επίσης, επικοινωνήσαμε τηλεφωνικά με την πρόεδρο της Αστικής Μη Κερδοσκοπικής Εταιρείας "Κόντρα", Άννα Μακρή, που μαζί με ορισμένους ακόμα ευαισθητοποιημένους πολίτες στη Σητεία αποτελούν ένα φωτεινό παράδειγμα συμβάλλοντας στην αντιμετώπιση του προβλήματος των ναρκωτικών, χωρίς να λαμβάνουν ούτε ένα ευρώ από την πολιτεία.

ΑΠΟ ΤΟ ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ ΧΑΝΙΩΝ ΤΟΥ ΕΣΥΝ
Συνεχίζονται οι προσπάθειες για “στεγνό” πρόγραμμα
Προς το ΚΕΘΕΑ στρέφεται πλέον το τοπικό παράρτημα του Εθνικού Συμβουλίου Κατά των Ναρκωτικών (ΕΣΥΝ) για τη δημιουργία "στεγνού" θεραπευτικού προγράμματος στα Χανιά. Μετά την περυσινή, αρνητική απόφαση του Νομαρχιακού Συμβουλίου για την παραχώρηση ενός περιπτέρου στον χώρο του πρώην Ψυχιατρείου Χανίων ώστε να στεγαστεί το πρόγραμμα, αλλά και τη "σφιχτή" οικονομική πολιτική του ΟΚΑΝΑ (που δεν χρηματοδοτεί ακόμα και τις δομές που είναι σε λειτουργία) οι άνθρωποι του ΕΣΥΝ βρίσκονται σε συνεννόηση με το ΚΕΘΕΑ και σύντομα θα έρθουν σε επαφή με τη Νομαρχιακή Αυτοδιοίκηση Χανίων για να ζητήσουν την παραχώρηση κάποιου χώρου μέσα στην πόλη των Χανίων.
Ο πρόεδρος του παραρτήματος Χανίων του ΕΣΥΝ, Γιώργος Τσαουσάκος, μιλώντας στα "Χ.Ν.", εξέφρασε την απογοήτευσή του για τη στάση του νομαρχιακού συμβουλίου απέναντι στην πρόταση για τη δημιουργία "στεγνού" προγράμματος στο πρώην Ψυχιατρείο, που -όπως είπε- τη θεώρησαν ασύμβατη με τις εκπαιδευτικές δραστηριότητες που προτείνονται με συνέπεια η σχετική μελέτη που είχε εγκριθεί (θεωρητικά) από τον ΟΚΑΝΑ "να καταλήξει μαζί με τη συνολικότερη διεκδίκηση στο καλάθι των αχρήστων...".
Πλέον, το ΕΣΥΝ στρέφει τις προσπάθειές του προς το ΚΕΘΕΑ και βρίσκεται σε συνεργασία με το "στεγνό" πρόγραμμα "Αριάδνη" που λειτουργεί στο Ηράκλειο. "Αρχικά -σημείωσε ο κ. Τσαουσάκος - θα προσπαθήσουμε να δημιουργηθεί ένα συμβουλευτικός σταθμός μέσα από την παραχώρηση ενός οικήματος, λογικά από τη Νομαρχία, και από εκεί και πέρα θα καταβάλλουμε προσπάθειες να ξεκινήσει η λειτουργία του στεγνού προγράμματος αφού προηγουμένος να βρεθούν οι ενδιαφερόμενοι".
Μάλιστα, ο κ. Τσαουσάκος επεσήμανε ότι αυτή τη στιγμή στο ΚΕΘΕΑ μελετάται η προοπτική για τη δημιουργία 20 "στεγνών" θεραπευτικών μονάδων σε όλη την Ελλάδα.

ΙΔΡΥΤΗΣ “ΙΘΑΚΗΣ”:
“Υποκριτική” η στάση της πολιτείας
“Υποκριτική” χαρακτηρίζει τη στάση της πολιτείας απέναντι στο πρόβλημα των εξαρτησιογόνων ουσιών ο ιδρυτής της "Ιθάκης" και καθηγητής του Αριστοτέλειου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης Φοίβος Ζαφειρίδης επισημαίνοντας ότι η κατασταλτική πολιτική που ακολουθείται τώρα και εκατό χρόνια διεθνώς έχει αποδεδειγμένα αποτύχει.
Παράλληλα, σημειώνει ότι ο αριθμός των νέων ανθρώπων που καταφεύγουν στα ναρκωτικά θα αυξάνεται συνεχώς και ο μέσος όρος ηλικίας των χρηστών θα μειώνεται, όσο η κοινωνία δεν εστιάζει στις γεννεσιουργές αιτίες και αναλώνεται στη συμπτωματική αντιμετώπιση του προβλήματος.

Τα τελευταία χρόνια παρατηρείται μια έξαρση του φαινομένου και παράλληλα πέφτει ο μέσος όρος ηλικίας των χρηστών...
"Σε όλες τις χώρες παρατηρήθηκε η ίδια εξέλιξη και εμείς την ακολουθούμε με καθυστέρηση 10-15 ετών. Στην Αμερική, στα κέντρα των μεγαλουπόλεων, υπάρχουν ακόμα και 9χρονα παιδιά που κάνουν χρήση διαφόρων ψυχοτρόπων ουσιών. Στην Ελλάδα ο μέσος όρος είναι ακόμα ψηλά, δηλαδή γύρω στα 18 με 20 χρόνια, αλλά παρατηρείται μια πτωτική τάση".

Ποιοι είναι οι λόγοι που η χρήση επεκτείνεται ολοένα και σε μικρότερες ηλικίες;
"Σήμερα τα παιδιά από πολύ νωρίς βιώνουν τα πραγματικά αδιέξοδα της ζωής και δεν βλέπουν φως στο τούνελ. Από πολύ μικρά, λόγω της κοινωνικής απορρύθμισης που έφερε η οικονομία της ελεύθερης αγοράς πάσχουν από απελπισία. Επίσης, έχουμε ένα εκπαιδευτικό σύστημα που έχει πάρα πολλές απαιτήσεις και για να ανταποκριθεί ένα παιδί θα πρέπει οπωσδήποτε να έχει ισχυρή υποστήριξη από το σπίτι. Αν είναι φτωχή η οικογένεια ή οι γονείς έχουν μεταξύ τους προβλήματα ή δεν έχουν επαρκή χρόνο και χρήμα να ξοδέψουν για το παιδί, το παιδί βρίσκεται αντιμέτωπο με ένα ιδιαίτερα απαιτητικό εκπαιδευτικό σύστημα όπου δεν τα βγάζει πέρα. Πιέζεται πάρα πολύ και από την άλλη μεριά δεν έχει στηρίγματα. Στήριγμα δεν είναι μόνο η οικογένεια αλλά και η κοινωνία. Παλιά τα κοινωνικά στηρίγματα λειτουργούσαν, ενώ σήμερα δεν λειτουργούν. Για παράδειγμα η παρέα της γειτονιάς που μαζευόταν και έπαιζε ήταν ένα τέτοιο στήριγμα ή ο γείτονας που φρόντιζε μαζί με τα δικά του παιδιά και ένα γειτονόπουλο. Αυτά έχουν εκλείψει και ταυτόχρονα υπάρχει ένα παράλογο εκπαιδευτικό σύστημα το οποίο έχει σχεδιαστεί όχι με βάση τις ανάγκες των παιδιών, αλλά της ελεύθερης αγοράς. Κάποια παιδιά που έχουν στηρίγματα γύρω τους θα επιβιώσουν αλλά κάποια άλλα δεν θα αντέξουν. Αυτά που δεν θα αντέχουν θα είναι ολοένα περισσότερα".

Πολλοί λένε ότι πολιτεία δίνει έμφαση περισσότερο στην καταστολή του προβλήματος και όχι στις αιτίες. Τι άποψη έχετε εσείς;
"Η στάση της πολιτείας είναι τουλάχιστον υποκριτική διότι τη στιγμή που οι γενεσιουργές αιτίες όχι μόνο αφήνονται άθικτες αλλά συνεχώς αυξάνονται, το να ασχολείσαι με την καταστολή του συμπτώματος, να εξαπολύεις ανθρωποκυνηγητό μέσω της αστυνομίας προς όλους εκείνους που τα προβλήματα, τα αδιέξοδα και οι ανάγκες τους ώθησαν να γίνουν χρήστες είναι υποκρισία και καθαρός φαρισαϊσμός. Όλα τα προβλήματα οι σύγχρονες καπιταλιστικές κοινωνίες τα αντιμετωπίζουν έτσι. Δεν ασχολούνται με τις αιτίες αλλά με την καταστολή των συμπτωμάτων. Γιατί δεν ασχολούνται με τις αιτίες; Διότι αν ασχοληθούν με αυτές, δηλαδή κατ' αρχήν με την κοινωνική απορρύθμιση, τότε θα πρέπει να αλλάξουν και οικονομικές επιλογές. Το πολιτικό σύστημα δεν δέχεται μια τέτοιου είδους αυτοκριτική γι' αυτό προτιμά πάντα τους δρόμους της συμπτωματικής αντιμετώπισης και μάλιστα τους πιο ηλίθιους δρόμους που είναι η συμπτωματική καταστολή και η απαγορευτικοί νόμοι. Όταν εξαντλείς όλη την ενέργειά σου ως πολιτεία σε κατασταλτικούς νόμους και μηχανισμούς είναι σαν να πιστεύεις ότι το πρόβλημα το προκαλεί η αυξημένη διάθεση κι όχι η αυξημένη ζήτηση. Η απαγορευτική πολιτική ξεκίνησε το 1914 από την Αμερική και έχει δοκιμαστεί επαρκώς και δεν νομίζω ότι χρειάζεται άλλη εμπειρία για να καταλάβουμε ότι δεν απέδωσε τίποτα. Αν κάποιος μου πει ότι στην Αμερική, που εφαρμόστηκε με συνέπεια από το 1914 αυτή η πολιτική και υπάρχει μια τέλεια οργανωμένη αστυνομία με άφθουνους πόρους και τεχνολογία, ότι κατέστειλαν τη διαθεσιμότητα τότε θα τον πω ανόητο. Το 1914 οι Αμερικανοί είχαν 200 χρήστες ηρωίνης και σήμερα έχουν 8 εκατομμύρια. Από πουθενά λοιπόν δεν μπορεί κανείς να συμπεράνει ότι η απαγορευτική πολιτική αντιμετώπισε το πρόβλημα. Πουθενά και ποτέ δεν μπόρεσαν να περιστείλουν τη διάθεση, απλά τρέχουν πίσω από τις ουσίες και παραβλέπουν όλα τα κοινωνικά προβλήματα που είναι οι αιτίες. Είναι όπως το κυνήγι των μαγισσών στον Μεσαίωνα Το γιατί οι δυτικές κοινωνίες συνεχίζουν αυτή την πολιτική αυτό επιδέχεται μόνο πολιτικές ερνημείες".

• Υπήρξατε ο ιδρυτής της “Ιθάκης” και του ΚΕΘΕΑ. Πώς βλέπετε την κατάσταση σε επίπεδο δομών και θεραπευτικών μονάδων;
"Η πολιτεία έχει υιοθετήσει διαχειριστικούς δρόμους αντιμετώπισης του προβλήματος και έχει επιφορτίσει κάποιους οργανισμούς με αυτή την αποστολή. Από αυτούς άλλοι μπορεί να είναι καλύτεροι κι άλλοι χειρότεροι, ωστόσο όλα αυτά τα προγράμματα δεν αποτελούν αντιμετώπιση του προβλήματος αλλά πρέπει να υφίστανται για να μπρούν οι άνθρωποι που απέκτησαν ήδη πρόβλημα να πηγαίνουν. Μακροπρόθεσμα, όμως, δεν μπορεί να αντιμετωπιστεί το πρόβλημα σε ένα τέτοιο επίπεδο".

ΕΝΑ ΦΩΤΕΙΝΟ ΠΑΡΑΔΕΙΓΜΑ ΑΠΟ ΤΗ ΣΗΤΕΙΑ
“Κόντρα” στις εξαρτήσεις
Ένα φωτεινό παράδειγμα για την αντιμετώπιση του προβλήματος των ναρκωτικών αποτελεί το Πρόγραμμα Προαγωγής Αυτοβοήθειας "Κόντρα" που εφαρμόζεται στη Σητεία χάρη στην ευαισθησία και την αποφασιστικότητα λίγων ανθρώπων που αποφάσισαν να πάνε "κόντρα" στην αδιαφορία της πολιτείας.
Ακόμα κι όταν η τοπική αυτοδιοίκηση δεν θέλησε να συμβάλλει στην προσπάθειά τους εκείνοι συνέχισαν και κατάφεραν, σε συνεργασία με το ΑΠΘ και τον ψυχίατρο και καθηγητή Φοίβο Ζαφειρίδη, να λειτουργήσουν το πρόγραμμα κερδίζοντας την εμπιστοσύνη και υποστήριξη της τοπικής κοινωνίας.
Βασικοί στόχοι του προγράμματος είναι η προαγωγή της αυτοβοήθειας για την αντιμετώπιση της εξάρτησης από ψυχοτρόπες ουσίες και γενικότερα των ψυχοκοινωνικών προβλημάτων, η εκπαίδευση των λειτουργών υγείας σε νέους ρόλους εμψύχωσης και υποστήριξης πρωτοβουλιών των πολιτών και τέλος η έρευνα δράσης για τις εφαρμογές της αυτοβοήθειας στην αντιμετώπιση των ψυχοκοινωνικών προβλημάτων.
Η πρόεδρος της Αστικής Μη Κερδοσκοπικής Εταιρείας "Κόντρα" Άννα Μακρή τόνισε ότι η προσπάθεια ξεκίνησε πριν από δυο χρόνια περίπου, από μια παρέα έξι φίλων, οι οποίοι βλέποντας τη ραγδαία εξάπλωση των εξαρτήσεων στην ευρύτερη περιοχή της Σητείας αποφάσισαν να πάψουν να είναι απλοί παρατηρητές: "Ακολούθησαν πολλές συζητήσεις και με άλλους φίλους και τον Ιούλιο του 2007 ιδρύθηκε η αστική μη κερδοσκοπική εταιρεία με την επωνυμία «Κόντρα», σκοποί της οποίας σύμφωνα με το καταστατικό της, είναι η ανάληψη δράσεων προκειμένου, αφ’ ενός να εξαλειφθούν οι συνθήκες που δημιουργούν και αναπαράγουν το φαινόμενο της εξάρτησης από ψυχοτρόπες ουσίες και αφ’ ετέρου να παρασχεθεί βοήθεια τόσο προς εξαρτημένα άτομα όσο και προς το περιβάλλον τους".
Αυτή τη στιγμή -όπως ανέφερε η κα Μακρή- παρακολουθούν το πρόγραμμα περίπου 10 χρήστες και 30 γονείς εξαρτημένων ατόμων.
Σε ό,τι αφορά το οικονομικό σκέλος του προγράμματος επεσήμανε ότι η υλοποίηση του προγράμματος απεξάρτησης στη Σητεία από το ΑΠΘ έχει ετήσιο προϋπολογισμό της τάξης των 60.000 ευρώ. "Στην αρχή ο δήμος είπε ότι θα μπορούσε να κάνει μια απευθείας σύμβαση με το ΑΠΘ και ξεκίνησε μια αλληλογραφία χωρίς αποτέλεσμα. Η στάση του δήμου είναι από επιφυλακτική έως αρνητική. Δεν έχει βοηθήσει και δεν έχει δώσει χρήματα. Τελικά, όμως, δύο άνθρωποι με ευαισθησίες, που έχουν μια τοπική επιχείρηση, ανέλαβαν αυτό το κόστος για το πρώτο έτος λειτουργίας του προγράμματος. Έτσι ένα χρόνο μετά την ίδρυση της «Κόντρα», τον Ιούλιο του 2008, άρχισε να λειτουργεί στη Σητεία ανοιχτό πρόγραμμα απεξάρτησης εξαρτημένων ατόμων και στήριξης των οικογενειών τους".
Όλο αυτό το διάστημα όπως σημείωσε η κα Μακρή η ανταπόκριση της τοπικής κοινωνίας ήταν μεγάλη παρέχοντας οικονομική και υλική στήριξη στην προσπάθεια.
Στους στόχους της "Κόντρας" περιλαμβάνονται ακόμα δράσεις που αποσκοπούν στην πρόληψη, παρεμβάσεις σε σχολεία αλλά και προσπάθειες για τη δημιουργία ενός πολύκεντρου νεολαίας όπου τα παιδιά θα βρίσκουν δημιουργικές διεξόδους.

ΚΕΝΤΡΟ ΠΡΟΛΗΨΗΣ Ν. ΧΑΝΙΩΝ
Συνεχίζεται η οικονομική αβεβαιότητα
Σε οικονομικό αδιέξοδο εξακολουθεί να βρίσκεται το Κέντρο Πρόληψης Εξαρτησιογόνων Ουσιών Ν. Χανίων. Μόνο μέχρι και τον Σεπτέμβιο του 2007 ο ΟΚΑΝΑ οφείλει σε αυτό περίπου 100.000 ευρώ, ενώ από τότε μέχρι και σήμερα δεν έχει ανανεωθεί η σύμβαση με συνέπεια η λειτουργία του Κέντρου να βρίσκεται στον αέρα...
Αν το Κέντρο συνεχίζει τη δράση του σήμερα αυτό οφείλεται στο φιλότιμο των εργαζομένων των οποίων είναι χαρακτηριστικό ότι οι ασφαλιστικές εισφορές δεν έχουν πληρωθεί τον τελευταίο χρόνο, ενώ η μισθοδοσία τους μπορεί να καθυστερεί 4 ή και 5 ακόμα μήνες.
Ο πρόεδρος του διοικητικού συμβουλίου του Κέντρου Πρόληψης και αντινομάρχης Κώστας Γύπαρης έχει επανειλημμένως απευθυνθεί στο υπουργείο με σχετικές επιστολές, χωρίς όμως αποτέλεσμα.
Όπως ανέφερε στα "Χ.Ν." οι οικονομικοί πόροι του Κέντρου προέρχονται το τελευταίο διάστημα από χρήματα που προσφέρουν ορισμένοι φορείς που συμμετέχουν στο διοικητικό συμβούλιο και πιο συγκεκριμένα τη Νομαρχία Χανίων, τον Δήμο Σούδας, τη Μητρόπολη Κισάμου και Σελίνου και τον Δικηγορικό Σύλλογο.
Επίσης, μέρος των χρημάτων για τη λειτουργία του Κέντρου έδωσε το 2008 η ΚΕΔΚΕ που μαζί με τον ΟΚΑΝΑ αποτελούν τους βασικούς χρηματοδότες των Κέντρων Πρόληψης.

Δημήτρης Μαριδάκης

ΚΟΒΟΥΜΕ ΤΗΝ ΠΙΤΑ

Καλούμε τα μέλη και τους φίλους , για να κόψουμε τη βασιλόπιτα, την Κυριακή 15 Φεβρουαρίου 2009, στις 7 το απόγευμα, στο χώρο του Προγράμματος Προαγωγής Αυτοβοήθειας Σητείας, που βρίσκεται απέναντι από την είσοδο του νοσοκομείου.

ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΗ ΕΞΟΡΜΗΣΗ

Αγαπητοί συμπολίτες και συμπολίτισσες.
Πριν από δυο χρόνια περίπου, μια παρέα έξι φίλων, βλέποντας τη ραγδαία εξάπλωση των εξαρτήσεων (από ναρκωτικά, αλκοόλ, internet κλπ.) στην ευρύτερη περιοχή της Σητείας αποφασίσαμε να σταματήσουμε να είμαστε απλοί παρατηρητές. Ακολούθησαν πολλές συζητήσεις και με άλλους φίλους και τον Ιούλιο του 2007 ιδρύθηκε η αστική μη κερδοσκοπική εταιρεία με την επωνυμία «ΚΟΝΤΡΑ» , σκοποί της οποίας σύμφωνα με το καταστατικό της είναι :
α) Η ανάληψη δράσεων προκειμένου, αφ ενός να εξαλειφθούν οι συνθήκες που δημιουργούν και αναπαράγουν το φαινόμενο της εξάρτησης από ψυχοτρόπες ουσίες, και αφ’ ετέρου να παρασχεθεί βοήθεια τόσο προς εξαρτημένα άτομα όσο και προς
το περιβάλλον τους.
Ειδικότερα:
β) Η ανάπτυξη εθελοντικής δράσης στην τοπική κοινωνία.
γ) Η παρέμβαση στο χώρο της εκπαίδευσης.
δ) Η κινητοποίηση των αρχών όπως ενδεικτικά Κράτους, Αυτοδιοίκησης, Εκκλησίας, Αστυνομίας.
ε) Κάθε άλλος σκοπός που συνάδει με τους παραπάνω.

Η ιδρυτική συνέλευση έγινε με συμμετοχή 42 πολιτών. Η Διοικούσα Επιτροπή συνεδριάζει κάθε Τετάρτη στις 7 μμ στον ημιώροφο του πρώην ξενοδοχείου ΕΛΕΝΑ που μας παραχώρησε ο Δήμος. Οι συνεδριάσεις είναι ανοικτές και η συμμετοχή σ’ αυτές και άλλων μελών αυξάνεται χρόνο με το χρόνο.
Από την αρχή ήρθαμε σε επαφή με ΚΕΘΕΑ, ΟΚΑΝΑ και Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης (ΑΠΘ) και ζητήσαμε τη βοήθεια τους αφ’ ενός για στήσιμο μονάδας απεξάρτησης , αφ’ ετέρου για προώθηση της πρόληψης στη Σητεία. Ανταποκρίθηκε το ΑΠΘ και ο καθηγητής του Ζαφειρίδης Φοίβος ήρθε στη Σητεία και έκανε διάλεξη στις 16 - 7 – 07 .
Η υλοποίηση του προγράμματος απεξάρτησης στη Σητεία από το ΑΠΘ έχει ένα ετήσιο προϋπολογισμό της τάξης των 60.000 € . Άρχισαν μαραθώνιες συζητήσεις με το Δήμο Σητείας προκειμένου να στηρίξει οικονομικά το πρόγραμμα. Ο Δήμος υπαναχώρησε από αρχική του απόφαση με αποτέλεσμα να καθυστερήσει η εφαρμογή του μερικούς μήνες. Τελικά Σητειακοί με ευαισθησίες ανέλαβαν αυτό το κόστος για το πρώτο έτος λειτουργίας του προγράμματος. Έτσι ένα χρόνο μετά την ίδρυση της «ΚΟΝΤΡΑ» , τον Ιούλιο του 2008 , άρχισε να λειτουργεί στη Σητεία ανοιχτό πρόγραμμα απεξάρτησης εξαρτημένων ατόμων και στήριξης των οικογενειών τους, με σύμβουλο τοξικοεξάρτησης από το ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ ΠΡΟΑΓΩΓΗΣ ΑΥΤΟΒΟΗΘΕΙΑΣ (ΠΠΑ) του ΑΠΘ. Η στέγη του προγράμματος βρίσκεται απέναντι από την είσοδο του νοσοκομείου Σητείας και η ειδικός απαντά στα τηλέφωνα : κινητό : 6930263273 και σταθερό : 2843029620 .
Στον τομέα της πρόληψης, όπου η «ΚΟΝΤΡΑ» θέλει να ρίξει το μεγάλο βάρος, έχουν γίνει διάφορες ενέργειες στον πρώτο χρόνο λειτουργίας της. Έτσι αρχικά καλέσαμε τα 15μελή συμβούλια των μαθητών και τους Συλλόγους Γονέων των σχολείων της Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης της Σητείας και συζητήσαμε μαζί τους γύρω από τα ενδιαφέροντα και τα προβλήματά τους. Η συζήτηση ήταν εποικοδομητική. Πρώτα πρώτα δεν υπάρχουν στη Σητεία χώροι δημιουργικής απασχόλησης για τους νέους πέρα από ελάχιστες αθλητικές εγκαταστάσεις. Τα μπαρ, τα internet café και τα ρακάδικα είναι μονόδρομος. Είναι ανάγκη να υπάρξει ένας πολυχώρος όπου θα μπορούν οι νέοι να περνούν δημιουργικά τον ελεύθερο χρόνο τους. Η συζήτηση με τους νέους είχε σαν άμεσο αποτέλεσμα την οργάνωση από την «ΚΟΝΤΡΑ» εκδηλώσεων στην πλατεία της Σητείας τον Ιούνιο του 2008 όπου οι νέοι ζωγράφισαν, έκαναν skateboard και έπαιξαν μουσική με μεγάλη συμμετοχή που ξεπέρασε τις προσδοκίες μας.
Υπάρχουν πολλές δράσεις που μπορούν να γίνουν στην κατεύθυνση της πρόληψης. Άλλες γνωστές και άλλες που τις αναζητούμε. Άλλες με μικρό και άλλες με μεγάλο οικονομικό κόστος.
Δύο είναι οι λόγοι που επικοινωνούμε μαζί σας, ο ένας να σας ενημερώσουμε γι αυτά που προηγήθηκαν και να μας ενισχύσετε ηθικά και ο άλλος να ζητήσουμε να μας ενισχύσετε οικονομικά. Για να μη σταματήσει αυτή η προσπάθεια που ξεκίνησε, προκειμένου να σωθούν κάποιοι νέοι και να ανακουφιστούν οι οικογένειές τους και ακόμη κάποιοι άλλοι να μπορέσουν να ζήσουν με τα ενδιαφέροντά τους και να μη σπρωχτούν στο περιθώριο, σας προσκαλούμε να έρθετε μαζί μας, να αποδείξουμε ότι μπορούμε να πάρουμε στα χέρια μας το μέλλον των παιδιών μας και όλοι μαζί να μπορέσουμε να δράσουμε αποτελεσματικά. Γίνετε φίλοι της «ΚΟΝΤΡΑ» βοηθώντας με τη συμμετοχή και τις προτάσεις σας και οικονομικά με ετήσιες συνδρομές των 50 , 100 , 200 , 500 , 1000 € ή όποιο άλλο ποσό επιθυμείτε, ώστε να υπάρξει συνέχεια σ’ αυτό που η «ΚΟΝΤΡΑ» ξεκίνησε και να ζήσουν τα παιδιά μας και τα παιδιά των παιδιών μας σ’ ένα κόσμο καλύτερο.
Σας περιμένουμε.

Η ΔΙΟΙΚΟΥΣΑ ΕΠΙΤΡΟΠΗ

Ο λογαριασμός της «ΚΟΝΤΡΑ» στην Εμπορική Τράπεζα είναι:64004450
Μπορείτε να επικοινωνείτε στα τηλέφωνα :
6976978683 Άννα Λογκάκη
6974600535 Μαίρη Κουφάκη
6932510794 Θεοδόσης Γαρεφαλάκης

ΖΗΤΟΥΜΕ ΧΩΡΟ ΑΠΟ ΤΟ ΔΗΜΟ ΓΙΑ ΣΤΕΚΙ ΝΕΟΛΑΙΑΣ

ΠΡΙΝ ΛΙΓΕΣ ΜΕΡΕΣ ΣΤΕΙΛΑΜΕ ΣΤΟ ΔΗΜΟ ΣΗΤΕΙΑΣ ΤΗΝ ΠΑΡΑΚΑΤΩ ΕΠΙΣΤΟΛΗ.

ΠΡΟΣ : Το Δημοτικό Συμβούλιοτου Δήμου Σητείας

Είναι γνωστό ότι στη Σητεία δεν υπάρχουν χώροι δημιουργικής δραστηριοποίησης για τους νέους, με εξαίρεση κάποιες αθλητικές εγκαταστάσεις. Μόνη διέξοδος για την πλειονότητα των νέων στη Σητεία είναι τα μπαρ, τα internet café και τα ρακάδικα. Η αναγκαιότητα δημιουργίας τέτοιων χώρων έχει διαπιστωθεί στις συναντήσεις – συζητήσεις που είχαμε τον περασμένο χειμώνα με τα 15μελή Γυμνασίων – Λυκείων και φοιτητές του ΤΕΙ. Οι συναντήσεις αυτές πραγματοποιήθηκαν στο πλαίσιο των στόχων της «ΚΟΝΤΡΑ» σχετικά με την πρόληψη κατά των εξαρτήσεων.
Είναι επιστημονικά τεκμηριωμένο ότι η πρόληψη μπορεί να επιτευχθεί με τη δημιουργική δραστηριοποίηση των νέων στον ελεύθερο χρόνο τους και τη δημιουργία, εν τέλει, μιας διαφορετικής στάσης ζωής.
Η έλλειψη χώρων, ανοικτών και κλειστών, οδηγεί σε μείζονα και ελάσσονα προβλήματα, όπως :
· να κάνουν οι μικρότεροι σκέιτ στην πλατεία και να τρώνε ξύλο από κάποιους που ενοχλούνται,
· να παίζουν στους δρόμους, σε προαύλια σχολείων ή εκκλησιών και να κινδυνεύουν από τα αυτοκίνητα ή να διώχνονται από τους γείτονες ή ακόμη οι γείτονες να καλούν την αστυνομία,
· να κλείνονται για ώρες στα internet café
και οι μεγαλύτεροι να σπαταλούν όλο τον ελεύθερο χρόνο τους στα μπαρ και τα ρακάδικα.
Ήδη προγραμματίζομε την πραγματοποίηση δραστηριοτήτων για τη νεολαία, με τη βοήθεια εθελοντών, στο χώρο που μας έχετε διαθέσει στο ξενοδοχείο «ΕΛΕΝΑ». Ο χώρος αυτός δεν είναι επαρκής για τις δραστηριότητες που θα αναπτυχθούν εκεί. Απαιτείται μεγαλύτερος χώρος που θα λειτουργήσει ως στέκι νεολαίας. Τέτοιος χώρος κατάλληλος είναι το κτήριο που σήμερα στεγάζει τη γραμματεία του ΤΕΙ, τον οποίο παρακαλούμε να παραχωρήσετε για την εκπλήρωση του παραπάνω σκοπού.
Θεωρώντας ότι θα ανταποκριθείτε θετικά είμαστε έτοιμοι να συζητήσουμε μαζί σας.

H ΔΙΟΙΚΟΥΣΑ ΕΠΙΤΡΟΠΗ

ΑΝΤΙΡΑΤΣΙΣΤΙΚΟ ΦΕΣΤΙΒΑΛ ΧΑΝΙΩΝ

Στις 28 και 29 Σεπτεμβρίου συμμετείχαμε στο 3ο αντιρατσιστικό φεστιβάλ που οργανώνει το στέκι μεταναστών Χανίων. Διανεμήθηκε το παρακάτω κείμενο

ΑΣΤΙΚΗ ΕΤΑΙΡΕΙΑ ΜΗ ΚΕΡΔΟΣΚΟΠΙΚΟΥ ΧΑΡΑΚΤΗΡΑ ΜΕ ΕΔΡΑ ΤΗ ΣΗΤΕΙΑ. ΔΗΜΙΟΥΡΓΗΘΗΚΕ ΑΠΟ ΤΗΝ ΑΝΑΓΚΗ ΝΑ ΔΡΑΣΟΥΜΕ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΝΤΙΜΕΤΩΠΙΣΗ ΤΟΥ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΟΣ ΤΩΝ ΕΞΑΡΤΗΣΕΩΝ ΕΝ ΓΕΝΕΙ. ΞΕΚΙΝΗΣΑΜΕ ΣΑ ΜΙΑ ΜΙΚΡΗ ΟΜΑΔΑ 5-6 ΦΙΛΩΝ ΤΟ ΦΘΙΝΟΠΩΡΟ ΤΟΥ 2006. ΤΟΝ ΙΟΥΛΙΟ ΤΟΥ 2007 ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ Η ΚΟΝΤΡΑ ΜΕ 42 ΙΔΡΥΤΙΚΑ ΜΕΛΗ ΠΟΥ ΣΗΜΕΡΑ ΕΧΟΥΝ ΓΙΝΕΙ 75.
Το ερέθισμα ήταν η διαπίστωση πως η Σητεία δεν είναι ένας όμορφος κόσμος ηθικός, αγγελικά πλασμένος, αλλά πως ο κοινωνικός ιστός έχει διαρραγεί, έχουμε αυξανόμενη εγκληματικότητα, κυριαρχεί και εδώ η ιδεολογία της αρπαχτής, και της ρεμούλας και ένα χάος σκεπάζει τη δημόσια ζωή μας. Πως αντίληψη που κυριαρχεί σήμερα είναι αυτή των ατομικών λύσεων, της αποχής από συλλογικές προσπάθειες, του δε βαριέσαι, του ας τα πάρουμε όλα στην πλάκα για να μην τρελαθούμε.
Μέσα σ΄ αυτό το κλίμα βλέπουμε τη συνεχώς αυξανόμενη χρήση ουσιών, μεταξύ αυτών βεβαίως και το αλκοόλ, αφού ο κοινωνικός περίγυρος, όχι μόνο δε βοηθά, αλλά αντίθετα αποτρέπει τη νεολαία από το να αποκτήσει οράματα και να παλέψει γι΄αυτά. Φαινόμενα που δεν είναι βέβαια μόνο Σητειακά, αλλά εμείς νομίζαμε πως δε θα φτάσουν εδώ ποτέ και ήμασταν ήσυχοι.
Η αναγκαιότητα να παρέμβουμε ήρθε ως φυσικό επακόλουθο των παραπάνω παραδοχών και από την εμφανή ανυπαρξία, απουσία, αδιαφορία του κρατικού μηχανισμού σε όλες του τις βαθμίδες δηλαδή από την κεντρική διοίκηση έως τη νομαρχιακή και τοπική αυτοδιοίκηση.
Η ΚΟΝΤΡΑ στον ένα χρόνο της λειτουργίας της κατάφερε:
Να παραδεχτούν αρκετοί εκείνο που υποψιαζόμασταν ή γνωρίζαμε αλλά το κρύβαμε. Ότι δηλαδή στη Σητεία έχουμε πολύ μεγάλο πρόβλημα με κατάχρηση ουσιών, του αλκοόλ συμπεριλαμβανομένου, μάλιστα δε αυτών που ονομάζονται σκληρά ναρκωτικά.
Από τον Ιούλιο, μετά από ενός περίπου έτους προσπάθεια λειτουργούμε στη Σητεία το Πρόγραμμα Προαγωγής Αυτοβοήθειας με την επιστημονική εποπτεία του Καθηγητή του ΑΠΘ Φοίβου Ζαφειρίδη. Προς το παρόν παρέχονται συμβουλευτικές υπηρεσίες από σύμβουλο τοξιοκοεξάρτησης σε εξαρτημένα άτομα και στο οικογενειακό τους περιβάλλον. Το πρόγραμμα χρηματοδοτείται από δωρεές συμπολιτών μας αφού ο Δήμος Σητείας υπαναχώρησε από αρχική του απόφαση να το χρηματοδοτήσει.
Για πρώτη φορά στη Σητεία δώσαμε βήμα στους νέους με μια εκδήλωση το καλοκαίρι , που μεταξύ άλλων, περιλάμβανε επίδειξη scate boarding, και συναυλία 4 μαθητικών συγκροτημάτων.
Το χειμώνα που πέρασε κάναμε συναντήσεις με μαθητές, φοιτητές του ΤΕΙ, συλλόγους γονέων. Προέκυψε η αναγκαιότητα δημιουργίας χώρου ή χώρων για τη νεολαία και φέτος προσανατολίζουμε τη δραστηριότητά μας σε τέτοια κατεύθυνση. Οι επαφές αυτές φέτος θα πυκνώσουν και θα διευρυνθούν και προς άλλους ενεργούς συλλογικούς φορείς της περιοχής.
Τώρα και ένα χρόνο συναντιόμαστε ανελλιπώς κάθε Τετάρτη, οι συγκεντρώσεις είναι ανοιχτές, και όλες οι αποφάσεις παίρνονται μετά από συλλογική επεξεργασία. Από τα 75 μέλη μας περί τα 15 συμμετέχουν συστηματικά στις συναντήσεις της Τετάρτης, άλλοι τόσοι ενεργοποιούνται στην υλοποίηση συγκεκριμένων δράσεων, ενώ όλοι είναι έτοιμοι και προσφέρουν όποτε είναι αναγκαίο.
Η ΚΟΝΤΡΑ όχι μόνο έχει γίνει αποδεκτή από κοινωνία της Σητείας αλλά έχει καταξιωθεί σαν ένα από τα πιο ζωντανά κομμάτια της, σα μια ομάδα πολιτών που λειτουργώντας συλλογικά, μπορεί να παρεμβαίνει αποτελεσματικά στη ζωή του τόπου.
Μπορείτε να μας βρείτε στη Σητεία και στο διαδίκτυο.

KONTRA.SIT@GMAIL.COM
www.kontrasitia.blogspot.com

ΝΕΑ ΔΙΟΙΚΟΥΣΑ ΕΠΙΤΡΟΠΗ

Από την γενική συνέλευση της 7-9-08 έχουμε νέα διοικούσα επιτροπή.

Λογκάκη Άννα πρόεδρος
Κουφάκη Μαρία αντιπρόεδρος
Σκαμάγκου Βασιλεία γραμματέας
Γαρεφαλάκης Θεοδόσης ταμίας
Κουβαράκη Χριστίνα μέλος

Οι συναντήσεις συνεχίζονται κάθε Τετάρτη και είναι, όπως πάντα ανοιχτές.

ΓΕΝΙΚΗ ΣΥΝΕΛΕΥΣΗ

ΤΑΚΤΙΚΗ ΓΕΝΙΚΗ ΣΥΝΕΛΕΥΣΗ

ΣΤΙΣ 7-9-08 ΩΡΑ 19.00.
ΣΤΟ ΑΜΦΙΘΕΑΤΡΟ ΤΟΥ ΝΟΣΟΚΟΜΕΙΟΥ ΣΗΤΕΙΑΣ
ΘΕΜΑΤΑ
ΑΠΟΛΟΓΙΣΜΟΣ ΔΡΑΣΗΣ
ΠΡΟΓΡΑΜΜΑΤΙΣΜΟΣ ΕΠΟΜΕΝΗΣ ΠΕΡΙΟΔΟΥ

ΕΙΣΔΟΧΗ ΝΕΩΝ ΕΤΑΙΡΩΝ
ΕΚΛΟΓΗ ΝΕΑΣ ΔΙΟΙΚΟΥΣΑΣ ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ

ΑΠΟ ΤΟ ΛΑΣΙΘΙ NEWS

Κόντρα: Πρόγραμμα Προαγωγής Αυτοβοήθειας στη Σητεία.

Πρόγραμμα βοήθειας σε εξαρτημένα άτομα και τις οικογένειές τους υλοποιεί η μη κερδοσκοπική εταιρία «Κόντρα» στην Σητεία. Στις 9 Ιουλίου 2007, όταν 42 ενεργοί πολίτες προχώρησαν στην ίδρυση της, έθεσαν ως μεγάλο στόχο την έναρξη αυτού του προγράμματος. Ξεπέρασαν όλα τα εμπόδια που ορθώθηκαν μπροστά τους, όπως το πρόβλημα στέγασης και χρηματοδότησης, κατάφεραν και έσπασαν αρκετά ταμπού για μια μικρή κοινωνία και τώρα, ένα χρόνο μετά είναι σε θέση να ξεκινήσουν αυτή την προσπάθεια και να προσφέρουν μια νέα αρχή και μια νέα ζωή στην νεολαία της Σητείας. Σήμερα η Κόντρα έχει βελτιωθεί ποιοτικά και ποσοτικά. Λειτουργεί σε δύο τομείς πλέον. Στο κομμάτι της Πρόληψης, διοργανώνοντας εκδηλώσεις σε σχολεία, όπου τα παιδιά κατέθεσαν εναλλακτικές προτάσεις και οι οποίες έχουν καταγραφεί. Επίσης παρεμβάσεις έγιναν κατά την διάρκεια νεανικών εκδηλώσεων στα Κορνάρεια, όπως του Γιάννη Χαρούλη και του Βασίλη Λέκκα και πρόκειται να γίνουν τόσο στην συναυλία του Λαυρέντη Μαχαιρίτσα όσο και στις εκδηλώσεις του Δημοτικού Συμβουλίου Νεολαίας. Η παρέμβαση περιλαμβάνει την οργανωμένη παρουσία τους στο χώρο της εκδήλωσης και την διανομή ενημερωτικού υλικού. Σημαντικότερη εκδήλωση θα γίνει την Κυριακή 17 Αυγούστου στην Καζάρμα, όπου θα δοθεί συναυλία με τον γνωστό ερμηνευτή Λουδοβίκο των Ανωγείων, ο οποίος προσφέρθηκε να βοηθήσει με αυτόν τον τρόπο, την εταιρία. Εξίσου σημαντικός, είναι και το δεύτερο κομμάτι της Κόντρας που ασχολείται με την απεξάρτηση, σε συνεργασία με το Πρόγραμμα Προαγωγής Αυτοβοήθειας, δημιούργησαν το Πρόγραμμα Προαγωγής Αυτοβοήθειας Σητείας. Στα πλαίσια του προγράμματος αυτού λειτουργούν δύο ομάδες αυτοβοήθειας, η ομάδα των χρηστών και η ομάδα των συγγενών. Την επιστημονική καθοδήγηση του προγράμματος έχει ο ψυχίατρος Φοίβος Ζαφειρίδης, καθηγητής του Αριστοτέλειου Πανεπιστήμιου Θεσσαλονίκης, ειδικός σε προγράμματα απεξάρτησης. Αξίζει να σημειωθεί ότι έχει δημιουργηθεί στέκι απεξάρτησης (απέναντι από το Νοσοκομείο Σητείας), καθώς και ότι το Πρόγραμμα δεν χρησιμοποιεί υποκατάστατες ουσίες για να επέλθει η απεξάρτηση ενός ατόμου.Η Κόντρα είναι μη κυβερνητική, μη κερδοσκοπική οργάνωση, και η οικονομική της ενίσχυση γίνεται εξ ολοκλήρου από ιδιώτες, γεγονός που καταδεικνύει τον προβληματισμό, αλλά και την θέληση της τοπικής κοινωνίας για την πάταξη αυτής της μάστιγας. Ο Δήμος Σητείας παρότι αρχικά βοήθησε προσφέροντας στέγη στην εταιρία, παραχωρώντας έναν χώρο στο πρώην ξενοδοχείο «Έλενα», δεν συνέχισε αναλόγως αφού παρά τις διαρκείς επαφές της εταιρίας, ο Δήμος δεν στάθηκε οικονομικώς αρωγός σε αυτή την προσπάθεια. Ανάλογη ήταν και η στάση της Νομαρχίας Λασιθίου. Το οικονομικό μέγεθος της συγκινητικής, αν μη τι άλλο προσφοράς, φαίνεται αν αναλογιστούμε ότι ο προϋπολογισμός, μόνο για το Πρόγραμμα Προώθησης Απεξάρτησης Σητείας και για έναν μόλις χρόνο, ανέρχεται στα εξήντα χιλιάδες ευρώ. Οι ενδιαφερόμενοι μπορούν να τηλεφωνούν, για ραντεβού, στην ψυχολόγο του προγράμματος Μαρία Οξύζογλου στα τηλέφωνα :κινητό : 6930263273σταθερό : 2843029620Ενώ συναντήσεις γίνονται κάθε Τετάρτη στις 19:30 στο γραφείο της Κόντρας, στον 1ο όροφο στο πρώην ξενοδοχείο «Έλενα». Για Οικονομική Βοήθεια προς την Κόντρα, οι ενδιαφερόμενοι μπορούν να επικοινωνούν με τον Σαρίδη Χαράλαμπο

Ο ΛΟΥΔΟΒΙΚΟΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΚΟΝΤΡΑ

ΣΤΙΣ 17-8-08 Ο ΛΟΥΔΟΒΙΚΟΣ ΤΩΝ ΑΝΩΓΕΙΩΝ ΘΑ ΠΑΙΞΕΙ ΓΙΑ ΤΗΝ ΚΟΝΤΡΑ ΣΤΗΝ ΚΑΖΑΡΜΑ.

ΕΝΑΡΞΗ ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑΣ Π.Π.Α.

Ένα χρόνο μετά την ίδρυσή μας, ξεκινούμε τη λειτουργία πρόγραμματος βοήθειας σε εξαρτημένα άτομα και τις οικογένειές τους.
Την επιστημονική καθοδήγηση του προγράμματός ανέλαβε το Πρόγραμμα Προαγωγής Αυτοβοήθειας του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης.
Οι ενδιαφερόμενοι μπορούν να τηλεφωνούν, για ραντεβού, στην σύμβουλο τοξικοεξάρτησης Μαρία Οξύζογλου στα τηλέφωνα:
Κινητό : 6930263273
Σταθερό : 2843029620
Το πρόγραμμα δε θα είχε ξεκινήσει χωρίς την ευγενική χορηγία Σητειακών τους οποίους και ευχαριστούμε.

ΤΟ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ ΤΗΣ ΜΟΥΣΙΚΗΣ ΕΚΔΗΛΩΣΗΣ (ΠΡΟΣΕΧΩΣ ΚΑΙ VIDEO)

OMAΔΑ 1η
ΠΑΙΖΟΥΝ ΜΟΥΣΙΚH OI:

ΠΕΡΡΑΚΗΣ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ -ΗΛΕΚΤΡΙΚΗ ΚΙΘΑΡΑ
ΓΙΑΚΟΥΜΑΚΗΣ ΜΙΧΑΛΗΣ -ΗΛΕΚΤΡΙΚΗ ΚΙΘΑΡΑ
ΚΑΤΣΑΜΠΟΞΑΚΗΣ ΜΙΧΑΛΗΣ -ΝΤΡΑΜΣ
ΚΑΡΑΜΩΝΩΛΑΚΗΣ ΓΙΑΝΝΗΣ -ΗΛΕΚΤΡΙΚO ΜΠΑΣΣΟ
ΤΣΙΡΑΚΑΚΗΣ ΜΙΧΑΛΗΣ -ΤΡΑΓΟΥΔΙ
ΡΕΛΛΟΥ ΣΟΦΙΑ -ΠΛΗΚΤΡΑ

Τα τραγούδια

1. ΘΑ ΧΑΘΩ /ΠΕΤΡΟΣ ΘΕΟΤΟΚΑΤΟΣ
2.ΜΟΝΑΞΙΑ ΜΟΥ ΌΛΑ /ΠΥΞ ΛΑΞ
3. ΜΕΡΕΣ ΑΡΓΙΑΣ /ΔΙΑΦΑΝΑ ΚΡΙΝΑ
4. CALIFORNICATION /RED HOT CHILLI PEPPER
5.ΤΑΞΙΔΙΑΡΑ ΨΥΧΗ /ΤΡΥΠΕΣ
6.ΟΤΗΕRSIDE /RED HOT CHILLI PEPPER
7.LANDING IN LONDON /3 DOORS DOWN
8. FADE TO BLACK/ METALLICA
9.NOTHING ELSE MATTERS /METALLICA
10.CREEP /RADIOHEAD
11.FOR WHOM THE BELL TOLLS /METALLICA


ΟΜΑΔΑ 2η
ΠΑΙΖΟΥΝ ΟΙ ΜΟΥΣΙΚΟΙ

ΠΑΞΙΜΑΔΑΚΗΣ ΓΙΩΡΓΟΣ -ΚΙΘΑΡΑ, 1η ΦΩΝΗ
ΧΑΤΖΙΔΑΚΗΣ ΜΑΡΙΟΣ- ΚΙΘΑΡΑ, 1η ΦΩΝΗ
ΕΜΜΑΝΟΥΕΛΑ- ΑΡΜΟΝΙΟ
ΣΤΑΜΑΤΕΛΑΤΟΣ ΓΙΑΝΝΗΣ -ΝΤΡΑΜΣ

Τα τραγούδια

1.ΠΡΟΣΚΥΝΗΤΗΣ /ΑΛΚΙΝΟΟΣ ΙΩΑΝΝΙΔΗΣ
2.ΠΑΡΑΚΛΗΣΗ /ΑΛΚΙΝΟΟΣ ΙΩΑΝΝΙΔΗΣ
3.ΟΠΟΥ ΚΑΙ ΝΑ ΠΑΩ /ΣΤΕΛΙΟΣ ΡΟΚΟΣ
4.ΔΥΣΚΟΛΟΣ ΚΑΙΡΟΣ ΓΙΑ ΠΡΙΓΚΙΠΕΣ /ΟΝΙRΑΜΑ
5. ΝΑ ΄ΣΟΥΝ Η ΘΑΛΑΣΣΑ ΕΣΥ /ΓΙΩΡΓΟΣ ΠΑΞΙΜΑΔΑΚΗΣ
6.ΑΥΤΟΣ Ο ΚΟΣΜΟΣ ΠΟΥ ΑΛΛΑΖΕΙ /ΑΛΚΙΝΟΟΣ ΙΩΑΝΝΙΔΗΣ
7.ΕΙΜΑΙ ΚΑΛΑ /HΣΑΙΑΣ ΜΑHΤΑΜΠΑΣ
8.ΖΗΛΕΥΕΙ Η ΝΥΧΤΑ /ΑΛΚΙΝΟΟΣ ΙΩΑΝΝΙΔΗΣ
9.ΓΙΑΤΙ ΕΙΣΑΙ ΤΟ ΟΝΕΙΡΟ// ΓΙΩΡΓΟΣ ΠΑΞΙΜΑΔΑΚΗΣ
10.ΑΜΜΟΣ ΣΤΕΛΙΟΣ ΡΟΚΟΣ
11.Σ΄ΑΓΑΠΩ/ ΓΙΩΡΓΟΣ ΠΑΞΙΜΑΔΑΚΗΣ
12.ΜΗ Μ΄ΟΝΕΙΡΕΥΤΕΙΣ - ΣΚΟΤΑΔΙ ΠΥΚΝΟ /ΜΙΧ. ΧΑΤΖHΓΙΑΝΝΗΣ

ΟΜΑΔΑ 3η ΓΙΑΛΥΝΟ ΡΟΔΟ

ΠΑΙΖΟΥΝ ΜΟΥΣΙΚΗ ΟΙ:

ΑΝΑΓΝΩΣΤΑΚΗΣ ΑΓΓΕΛΟΣ -ΗΛΕΚ. ΚΙΘΑΡΑ

ΚΟΚΟΛΑΚΗΣ ΤΟΝΙ -ΗΛΕΚ. ΚΙΘΑΡΑ

ΚΟΥΡΟΥΠΑΚΗΣ ΓΙΑΝΝΗΣ -ΜΠΑΣΣΟ -ΤΡΑΓΟΥΔΙ

ΛΕΒΑΝΤΑΚΗΣ ΓΙΑΝΝΗΣ -ΝΤΡΑΜΣ

ΛΕΒΑΝΤΑΚΗ ΣΟΦΙΑ -ΤΡΑΓΟΥΔΙ

Τα τραγούδια

1. DARE YOU TO MOVE /SWITCHFOOT

2.LIGHT THE FLAME /BLACK OUT

3. SMELLS LIKE TEEN SPIRIT/ NIRVANA

4.ΜΑΚΡΙΑ ΣΟΥ ΔΕΝ ΑΝΤΕΧΩ /ΓΙΑΛΥΝΟ ΡΟΔΟ

5.ΜΥΓΑ ΤΣΕ ΤΣΕ /ΓΙΑΛΥΝΟ ΡΟΔΟ

ΟΜΑΔΑ 4η
ΠΑΙΖΟΥΝ ΟΙ ΜΟΥΣΙΚΟΙ

ΚΑΡΑΜΑΝΩΛΑΚΗΣ ΓΙΑΝΝΗΣ -ΜΠΑΣΣΟ
ΚΟΒΙΤΙΔΗΣ ΧΡΗΣΤΟΣ -ΝΤΡΑΜΣ
ΣΤΑΥΡΑΚΑΚΗΣ ΙΑΣΟΝΑΣ -ΚΙΘΑΡΑ
ΤΣΙΡΑΚΑΚΗΣ ΜΙΧΑΛΗΣ- ΚΙΘΑΡΑ - ΤΡΑΓΟΥΔΙ

Τα τραγούδια

1.PARADISE /STRATIVARIUS
2.I DIED FOR YOU /ICEDEARTH
3.KNOCKING ON HEAVEN΄S DOOR/ GUNS N ROSES
4.DON΄Τ CRY /GUNS N ROSES
5.THE BIRD΄S SONG IN THE FOREST// BLIND GUARDIAN
6.IN MY TIME OF NEED OPETH
7.WASTING LOVE/ IRON MAIDER
8.WATHING OVER ME /ICED EARTH

Αισθανόμαστε την ανάγκη να ευχαριστήσουμε τον Αγροτικό Συνεταιρισμό Ζήρου και ιδιαίτερα τον πρόεδρό του κο Γερακάρη για τη διοργάνωση χοροεσπερίδας στις 31-5-08 τα έσοδα της οποίας διατέθηκαν στην εταιρεία μας και στο ειδικό σχολείο.
Πιστεύουμε ότι αυτού του είδους οι συλλογικές εκδηλώσεις πρέπει να αποτελούν παράδειγμα προς μίμηση σε εποχές σαν τις σημερινές που χαρακτηριστικό τους είναι οι προσωπικές λύσεις.
Τους ευχαριστούμε για μια ακόμη φορά και ευχόμαστε να βρουν και άλλους μιμητές.
Σητεία 18-6-08

ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΦΗΜΕΡΙΔΑ <<ΑΝΑΤΟΛΗ>> 30-6-08

Ενημέρωση για τα ναρκωτικά από την «Κόντρα»

ΕΚΔΗΛΩΣΕΙΣ αφιερωμένες στους νέους διοργάνωσε με αφορμή την Παγκόσμια Ημέρα κατά των Ναρκωτικών η Αστική μη κερδοσκοπική εταιρεία «ΚΟΝΤΡΑ» στη Σητεία.
Δίπλα από την κεντρική πλατεία της Σητείας έλαβαν χώρα επιδείξεις scate boarding, ζωγραφική για παιδιά και μεγάλους, διενεμήθη σχετικό ενημερωτικό υλικό από το ΚΕΘΕΑ και το Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης, στήθηκε ένα παζάρι με υπέροχες δημιουργίες (τα έσοδα του οποίου θα διατεθούν για την κάλυψη των αναγκών της ΚΟΝΤΡΑΣ) ενώ η εκδήλωση ολοκληρώθηκε με συναυλία από μαθητικά μουσικά συγκροτήματα.
Πολύς ο κόσμος που παρακολούθησε τις εκδηλώσεις, ο οποίος παράλληλα ενημερωνόταν για τους σκοπούς της ΚΟΝΤΡΑΣ αλλά και για το μεγάλο κοινωνικό πρόβλημα των ναρκωτικών.
Ιδιαίτερα σημαντικό εξάλλου είναι το γεγονός ότι από την 1η Ιουλίου θ’ αρχίσει η λειτουργία στη Σητεία του προγράμματος προαγωγής - αυτοβοήθειας, μετά από πρωτοβουλία της αστικής μη κερδοσκοπικής οργάνωσης «ΚΟΝΤΡΑ» με ιδιωτική χρηματοδότηση (χορηγίες κ.λ.π.)
Στόχος των δράσεων που υλοποιούνται στο πρόγραμμα είναι η υποστήριξη μελών ομάδων αυτοβοήθειας, χωρίς ν’ αναιρείται η φιλοσοφία της αυτενέργειας και της ανάληψης προσωπικής ευθύνης για την αντιμετώπιση των ζητημάτων τους.
«Η αλήθεια είναι πως βρισκόμαστε σ’ ένα πολύ καλό σημείο διότι μέσα σε πολύ σύντομο χρονικό διάστημα από τη στιγμή που ξεκίνησε αυτή η πρωτοβουλία, καταφέραμε νομίζω αρκετά πράγματα. Ξεκινάει το πρόγραμμα προαγωγής - αυτοβοήθειας σε συνεργασία με το Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης, εγκαθίστανται μόνιμα στη Σητεία Ψυχολόγος, έχει διαμορφωθεί ο κατάλληλος χώρος και από την 1η του μήνα αρχίζει η λειτουργία του προγράμματος. Είναι μια προσπάθεια που ξεκίνησε και στηρίχθηκε στους πολίτες και όχι σε φορείς, όπως κανείς θα περίμενε όπως είναι οι Δήμοι, οι Νομαρχίες, το κράτος κ.λ.π. Είμαστε ικανοποιημένοι για αυτή την εξέλιξη και κυρίως γιατί είναι πάρα πολύς ο κόσμος πλέον που δραστηριοποιείται στην «ΚΟΝΤΡΑ», άνθρωποι που αντιμετωπίζουν πρόβλημα με τις ουσίες, άτομα που το συγγενικό ή φιλικό τους περιβάλλον έχει σχέση με το πρόβλημα, αλλά και άνθρωποι που απλώς είναι ευαισθητοποιημένοι, στηρίζουν και βοηθούν για τους σκοπούς της οργάνωσης», τόνισε από την ΚΟΝΤΡΑ ο κ. Θεοδόσης Γαρεφαλάκης.
ΜΑΡΙΖΑ ΨΑΡΑΚΗ

Στις 26-6-08 από τις 7 το απόγευμα μέχρι τις 12.30 τη νύχτα δώσαμε βήμα στη νεολαία της πόλης μας.
Νωρίς ζωγραφική και skateboarding. Κατά τις 9 και μέχρι τις 12,30 rock από 4 μουσικά μαθητικά συγκροτήματα. Το serfing μια άλλη φορά που θα φυσά.
Μπράβο στα παιδιά που έπαιξαν και μας εντυπωσίασαν με τη μουσική τους. Μπράβο και σ΄όλα τα παιδιά που ήρθαν να ακούσουν τους συμμαθητές τους.
Ευχαριστούμε το Βασίλη Δραμουντάνη για τα μπλουζάκια, τη Μαίρη Κουβαράκη για τα καπέλα, τα παιδιά του ειδικού σχολείου για τους σελιδοδείκτες, το 3ο Δημοτικό για τα τραπέζια, το Μανώλη Κοκολάκη για τα αναψυκτικά, την Καίτη Μακράκη για τα μπρελόκ, τη Μαρία Λογκάκη για τις φωτοτυπίες το Διονύση Κριθαράκη για τον ήχο και τους φωτισμούς.
Άντε και στην επόμενη.

Στις 26-6-08 (παγκόσμια ημέρα κατά των ναρκωτικών) πραγματοποιούμε εκδήλωση στην πλατεία. Η εκδήλωση θα αρχίσει στς 7 το απόγευμα και θα περιλαμβάνει

Ζωγραφική για παιδιά, επείδιξη scateboarding, έπιδειξη windserfing (αν ο αέρας βοηθήσει) και συναυλία με 4-5 μαθητικά μουσικά συγκροτήματα.

Την 10-7-08 ξεκινούμε τη λειτουργία του Προγράμματος Προαγωγής Αυτοβοήθειας (Π.Π.Α.) στη Σητεία σε συνεργασία με το Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης. Σε πρώτη φάση θα λειτουργήσει με μιά ψυχολόγο. Θα στεγαστεί σε οίκημα που βρίσκεται κοντά στο νοσοκομείο Σητείας και το οποίο τούτες τις ημέρες διαμορφώνουμε κατάλληλα.

ΣΥΝΟΨΗ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΙΣΜΩΝ –ΑΠΟΨΕΩΝ - ΠΡΟΤΑΣΕΩΝ ΠΟΥ ΔΙΑΤΥΠΩΘΗΚΑΝ ΣΤΗ ΓΕΝΙΚΗ ΣΥΝΕΛΕΥΣΗ ΤΟΥ ΦΕΒΡΟΥΑΡΙΟΥ

-Kατερίνα Γουλιέλμου:
-Απαρίθμηση προτάσεων για εναλλακτικές-δημιουργικές δραστηριότητες.
Βλαδίμηρος (φοιτητής):
-Internet café είναι γεμάτα από παιδιά μικρής ηλικίας τα οποία μοιάζουν να είναι εξαρτημένα κατά κάποιο τρόπο.
-Πώς ένα παιδί εξαρτημένο μπορεί να ανοιχτεί σε μια τόσο μικρή κοινωνία? Φόβος δημοσιοποίησης.
-Πρόληψη από πολύ μικρή ηλικία σε συνδυασμό με εκπαίδευση γονέων.
-Να δώσουμε κίνητρα στους νέους.
Όλγα Σιδεράκη:
-Απουσία επικοινωνίας. Δεν υπάρχει μέτρο πουθενά.
-Κρίση του θεσμού της οικογένειας.
Μαρία Κουφάκη:
-Σύσταση ομάδων εθελοντών για την πρόληψη.
Θύμιος Σκαμπαρδόνης:
-Οφείλουμε να δώσουμε προτεραιότητα στις προτάσεις των παιδιών.
Ελένη Οικονόμου:
-Το Π.Π.Α. θα σταματήσει στις συμβουλές ή θα συνεχίσει και στην επανένταξη όπως το ΚΕ.ΘΕ.Α.?
Ελένη Παπαδημητράκη:
-Τοποθέτηση πάνω στο ζήτημα των ναρκωτικών.
Γιάννης Κουφάκης:
-Τοποθέτηση πάνω στο ζήτημα των ναρκωτικών.
-Απουσία της πολιτείας.
-Το πρόβλημα μεγεθύνεται καθημερινά.
Βασιλεία Σκαμάγκου:
-Αναφορά στον αθλητισμό στην πόλη μας και πόσο, ακόμα και οι ίδιοι οι γονείς των παιδιών που συμμετέχουν, αδιαφορούμε….
Μίμης Δερμιτζάκης:
-Το πρόβλημα είναι πολιτικό.
-Πρέπει να λειτουργήσουν οι συλλογικότητες.
-Στη Σητεία ήδη η ανατροπή έχει γίνει.
Γιάννης Στάγιας:
-Το βάρος πέφτει κυρίως στην οικογένεια.
-Αμφιβολία για το ποια επίδραση μπορεί να έχουν οι πολλές επιλογές σε μία πόλη.
-Πρόταση να αποδοθεί το κείμενο του Κου Ζαφειρίδη σε πιο απλή και κατανοητή γλώσσα.
Μανόλης Χλουβεράκης:
-Συμφωνεί με τις θέσεις του Κου Ζαφειρίδη. Θεωρεί ότι όλα είναι κατασκευάσματα του marketing.
-Πρέπει να στηρίξουμε και να εκπαιδεύσουμε την οικογένεια. Δια βίου εκπαίδευση.
-Αρχές Μαρτίου θα ληφθεί η απόφαση από την Ένωση Σητείας για το αν θα καλυφθεί ολόκληρος ο προϋπολογισμός του Π.Π.Α. ή μέρος αυτού από τον συνεταιριστικό χώρο.
Αντώνης Ανηψητάκης:
-Συγχαρητήρια τόσο στα μέλη της «Κόντρα» όσο και στους χορηγούς.
-Πρέπει όλοι να αντιμετωπίζουμε την προσφορά ως χαρά, να συμμετέχουμε σε τέτοιου είδους πρωτοβουλίες γιατί χαιρόμαστε να το κάνουμε.
-Όλοι καταλαβαίνουμε ότι τα προβλήματα θα τα λύσουμε στηριζόμενοι στην ίδια μας την κοινωνία.
-Οι στόχοι είναι ευρύτεροι από τα ναρκωτικά και αυτό είναι αισιόδοξο μήνυμα.
-Πρέπει τόσο ο Δήμος όσο και η Νομαρχία να συμμετάσχουν στην προσπάθεια αυτή.
Παναγιώτης Μητσακάκης:
-Πρέπει να εστιάσουμε την προσοχή μας στα ναρκωτικά και στον αλκοολισμό γιατί αν έχουμε πολλές κατευθύνσεις θα ξεφουσκώσουν όλα.
-Να συμμετέχουν στην ομάδα και άνθρωποι που έχουν οι ίδιοι πρόβλημα.
-Η χρηματοδότηση δεν θα πρέπει να στηρίζεται στην καλή διάθεση των ιδιωτών αλλά θα πρέπει να υπάρχει μόνιμη και σταθερή χρηματοδότηση.

ΣΥΝΕΛΕΥΣΗ

Η Αστική Μη Κερδοσκοπική Εταιρεία «ΚΟΝΤΡΑ» καλεί τα μέλη της σε έκτακτη γενική συνέλευση στο αμφιθέατρο του Νοσοκομείου Σητείας την Τετάρτη 20 Φεβρουαρίου ώρα 6 το απόγευμα.
Θέμα της συνέλευσης είναι η ενημέρωση για τη μέχρι σήμερα δράση.

Η Διοικούσα Επιτροπή

ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ ΠΡΟΑΓΩΓΗΣ ΑΥΤΟΒΟΗΘΕΙΑΣ

Γενικές πληροφορίες

Το Πρόγραμμα Προαγωγής Αυτοβοήθειας είναι ένα ερευνητικό πρόγραμμα του Τμήματος Ψυχολογίας του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης (Α.Π.Θ.) και λειτουργεί από το Φεβρουάριο του 2001. Χρηματοδοτείται από τον Οργανισμό κατά των Ναρκωτικών (Ο.ΚΑ.ΝΑ.). Τη διαχειριστική ευθύνη του προγράμματος έχει η Επιτροπή Ερευνών του Α.Π.Θ. Επιστημονικός Υπεύθυνος του προγράμματος είναι ο κ. Φοίβος Ζαφειρίδης, ψυχίατρος, αναπληρωτής καθηγητής Κλινικής Ψυχολογίας. Βασικοί στόχοι του προγράμματος είναι:
· Η προαγωγή της αυτοβοήθειας για την αντιμετώπιση της εξάρτησης από ψυχοτρόπες ουσίες και γενικότερα των ψυχοκοινωνικών προβλημάτων.
· Η εκπαίδευση των λειτουργών υγείας σε νέους ρόλους εμψύχωσης και περιφερειακής υποστήριξης πρωτοβουλιών των πολιτών.
· Η έρευνα δράσης για τις εφαρμογές της αυτοβοήθειας στην αντιμετώπιση των ψυχοκοινωνικών προβλημάτων.
Η λειτουργία του προγράμματος βασίζεται στον προβληματισμό που αναπτύσσεται διεθνώς για την κατακόρυφη αύξηση των ψυχοκοινωνικών προβλημάτων[1] και την αδυναμία ουσιαστικής αντιμετώπισης τους από τις κυρίαρχες πολιτικές υγείας. Το πρόγραμμα επιχειρεί να αξιοποιήσει την εμπειρία από τις πλέον επιτυχημένες προσπάθειες αντιμετώπισης των διαφόρων ψυχοκοινωνικών προβλημάτων και κυρίως του προβλήματος της εξάρτησης, οι οποίες βασίστηκαν στην έννοια της αυτοβοήθειας και της αμοιβαίας βοήθειας [2], [3]. Πιο συγκεκριμένα επιχειρεί να προτείνει νέους τρόπους παρέμβασης, που να βασίζονται στην ενεργοποίηση των πολιτών για την αντιμετώπιση των προβλημάτων τους, μέσα σε ένα πλαίσιο συλλογικότητας και αλληλεγγύης.

Προβληματισμοί που οδήγησαν στη δημιουργία του Προγράμματος Προαγωγής Αυτοβοήθειας

Η εμπειρία και οι προβληματισμοί που συσσωρεύτηκαν από τις θεραπευτικές προσπάθειες δεκαετιών για την αντιμετώπιση των ψυχοκοινωνικών προβλημάτων και κυρίως της εξάρτησης από ψυχοτρόπες ουσίες, έδωσαν το έναυσμα για τη δημιουργία του Προγράμματος Προαγωγής Αυτοβοήθειας.
Η συνεχής αύξηση των ψυχοκοινωνικών προβλημάτων και η αδυναμία ουσιαστικής αντιμετώπισής τους από τα διάφορα επαγγελματικά προγράμματα, καθίστανται ολοένα και πιο φανερά στις μέρες μας (Simpson, 1986)[4]. Η μέχρι σήμερα εμπειρία των θεραπευτικών προσεγγίσεων στον τομέα των εξαρτήσεων, έχει αναδείξει ως την πλέον αξιόπιστη διαχρονικά λύση τις ομάδες αυτοβοήθειας, καθώς και εκείνες τις προσπάθειες που βασίστηκαν στις αρχές της αυτοβοήθειας (Chapel, 1997· Miller, 1997· Ζαφειρίδης, 2001, 1987)[5].
Μια σύντομη ιστορική ανασκόπηση αποκαλύπτει ότι οι ομάδες των Ανωνύμων Αλκοολικών (Α.Α.) που πρωτοεμφανίστηκαν το 1935, αποτέλεσαν και συνεχίζουν να αποτελούν την πιο αποτελεσματική απάντηση στο πρόβλημα του αλκοολισμού. Η ραγδαία εξάπλωση των Ανωνύμων Αλκοολικών, τις κατέστησε την πολυπληθέστερη ομάδα αυτοβοήθειας σε παγκόσμιο επίπεδο και ασφαλώς τη θεραπευτική πρόταση για τον αλκοολισμό με τα περισσότερα μέλη. Η ποιότητα της δουλειάς που γίνεται στις ομάδες αυτές, είναι πλέον αναγνωρισμένη από τα επίσημα θεραπευτικά προγράμματα πολλών χωρών και από ειδικούς της ψυχικής υγείας (Makela, Arminen, Bloomfield, Eisenbach-Stangl, Bergmark, Kurube, Mariolini, Olafsdottir, Peterson, Phillips, Rehm, Room, Rosenqvist, Rosovsky, Stenius, Swiatkiewicz, Woronowicz & Zielinski, 1996)[6]. Η ηθική και πνευματική διάσταση του προβλήματος της εξάρτησης και η σημασία τους για τη θεραπεία, τέθηκαν ουσιαστικά για πρώτη φορά από τους Ανώνυμους Αλκοολικούς και οδήγησαν στη δημιουργία ομάδων αυτοβοήθειας για διάφορα προβλήματα, οι οποίες βασίστηκαν στη φιλοσοφία των Α.Α. (Ναρκομανείς Ανώνυμοι, Ανώνυμοι Παχύσαρκοι, κ.α.). Γεννήθηκε έτσι το κίνημα των Ανωνύμων - το μακροβιότερο και πολυπληθέστερο ίσως κίνημα πολιτών του 20ου αιώνα.
Επιπλέον, στον τομέα της εξάρτησης από τα ναρκωτικά, η αυτοβοήθεια είναι συνδεδεμένη με τις πλέον επιτυχημένες θεραπευτικές προσπάθειες. Η φιλοσοφία των Ανωνύμων Αλκοολικών επέδρασε στη θεραπεία των εξαρτημένων από τα ναρκωτικά άμεσα - με τη σύσταση των Ανωνύμων Ναρκομανών - αλλά και έμμεσα - με τη δημιουργία του Synanon, που όπως είναι γνωστό επηρεάστηκε καθοριστικά από τους Ανώνυμους.
Ιστορικά, οι πρώτες προσπάθειες θεραπείας των εξαρτημένων χαρακτηρίζονταν από την τάση να αντιμετωπίζεται η εξάρτηση από μια ψυχοτρόπο ουσία με τη χορήγηση μιας άλλης φαρμακευτικής ουσίας. Είναι γνωστό το παράδειγμα της κοκαΐνης που όταν πρωτοανακαλύφθηκε, θεωρήθηκε ότι μπορεί να θεραπεύσει τους εξαρτημένους από μορφίνη. Το αποτέλεσμα ήταν να δημιουργηθεί μια νέα γενιά εξαρτημένων, αυτή τη φορά από κοκαΐνη. Για τους εξαρτημένους από κοκαΐνη, στα 1898, προτάθηκε ως θεραπεία μια καινούργια -τότε- ουσία που ανάμεσα στα άλλα θεράπευε και την εξάρτηση από κοκαΐνη. Η ουσία αυτή ήταν η ηρωίνη, η οποία γρήγορα διέψευσε τις προσδοκίες, προσθέτοντας ένα ακόμη πρόβλημα, αυτό της εξάρτησης από ηρωίνη. Στη δεκαετία του 1950, η ανακάλυψη των ψυχοφαρμάκων έδωσε νέες ελπίδες αλλά το αποτέλεσμα ήταν και πάλι το ίδιο. Η εξάρτηση από ουσίες θεωρούνταν πλέον ανίατη (Ζαφειρίδης, 1987)[7].
Η πρώτη προσπάθεια που απέδωσε πραγματικά θεραπευμένους χρήστες σκληρών ναρκωτικών ήταν το Synanon. Επρόκειτο για ένα αυτοδιαχειριζόμενο και αυτοχρηματοδοτούμενο κοινόβιο που δημιουργήθηκε από τον Charles Dederich, ένα πρώην μέλος των Ανωνύμων Αλκοολικών. Το κοινόβιο αυτό λειτουργούσε με βάση τις αρχές της αυτοβοήθειας. Παράλληλα συστάθηκαν οι ομάδες των Ανωνύμων Ναρκομανών, οι οποίες αποτέλεσαν μια επίσης αποτελεσματική πρόταση στην αντιμετώπιση της εξάρτησης. Αλλά και διαχρονικά, τα επαγγελματικά θεραπευτικά προγράμματα με τη μεγαλύτερη αποτελεσματικότητα ήταν εκείνα που κατάφεραν να ενσωματώσουν και να θέσουν ως βασικό άξονα λειτουργίας τους τη φιλοσοφία και τις αρχές της αυτοβοήθειας. Αυτό μαρτυρούν τα αποτελέσματα των διαφόρων σχετικών προγραμμάτων και κυρίως των θεραπευτικών κοινοτήτων στα πρώτα χρόνια της λειτουργίας τους (Daytop, Phoenix House, Ιθάκη στην Ελλάδα) (Ζαφειρίδης, 1998)[8]. Ωστόσο, τα επαγγελματικά θεραπευτικά προγράμματα υπολείπονται σημαντικά σε διάρκεια και σταθερότητα αποτελεσμάτων των γνήσιων προσπαθειών αυτοβοήθειας, γεγονός που επέτεινε τον προβληματισμό μας σχετικά με την αναγκαιότητα δημιουργίας ενός προγράμματος προαγωγής της ιδέας και των πρακτικών της αυτοβοήθειας.
Πέρα όμως από το παράδειγμα της εξάρτησης οι ομάδες αυτοβοήθειας είναι ιδιαίτερα διαδεδομένες και σε πολλούς άλλους τομείς. Στη δυτική Ευρώπη και στη Βόρεια Αμερική λειτουργούν ομάδες αυτοβοήθειας για ανθρώπους που αντιμετωπίζουν προβλήματα σωματικής και ψυχικής υγείας. Ευρύτατα γνωστές και με πολλά μέλη είναι οι ομάδες αυτοβοήθειας για διαβητικούς, φορείς του Aids, καρκινοπαθείς, ανθρώπους με σκλήρυνση κατά πλάκας και πολλές άλλες σωματικές ασθένειες. Επίσης πολύ μεγάλη ιστορία έχουν τα κινήματα αυτοβοήθειας ψυχικά πασχόντων στη δυτική Ευρώπη, ενώ πολλές είναι οι ομάδες αμοιβαίας βοήθειας για ανθρώπους με ψυχικά προβλήματα. Στις Η.Π.Α. ένας στους δέκα ενήλικες έχει συμμετάσχει κάποια στιγμή στη ζωή του σε ομάδα αυτοβοήθειας, ενώ στη Γερμανία τα μέλη των ομάδων αυτοβοήθειας ξεπερνούν τα δύο εκατομμύρια (Matzat, 2000). Η τεράστια διάδοση των ομάδων και η αυξημένη αποτελεσματικότητα τους, έχει οδηγήσει τους υπεύθυνους για τη χάραξη των πολιτικών υγείας σε αυτές τις χώρες, να δείξουν ιδιαίτερο ενδιαφέρον. Για πολλούς μάλιστα οι ομάδες αυτοβοήθειας αποτελούν μετά το δημόσιο και τον ιδιωτικό τομέα, τον τρίτο πυλώνα του συστήματος υγείας.
Που οφείλεται όμως η αυξημένη αποτελεσματικότητα των ομάδων αυτοβοήθειας; Το ερώτημα αυτό είναι δύσκολο να απαντηθεί, εάν δεν επιχειρηθεί κατ' αρχήν μια προσέγγιση των αιτιοπαθογενετικών μηχανισμών των ψυχοκοινωνικών προβλημάτων στους οποίους άλλωστε απαντά η αυτοβοήθεια. Θεωρούμε ότι τα διάφορα ψυχοκοινωνικά προβλήματα όπως η κατάχρηση ψυχοτρόπων ουσιών, η εφηβική παραβατικότητα και αυτοκτονικότητα, η βία, ο γεροντικός αλκοολισμός κ.α. στο βαθμό που σήμερα απαντώνται, αποτελούν συμπτώματα ενός συστήματος που βρίσκεται σε κρίση. Το σύγχρονο αναπτυξιακό μοντέλο, χαρακτηρίζεται από μια σειρά φαινομένων όπως ο υψηλός ανταγωνισμός, η αναγωγή του πλούτου σε υπέρτατη αξία, η εντατικοποίηση των ρυθμών εργασίας και ζωής γενικότερα. Το μοντέλο αυτό τείνει να προάγει τη μοναξιά, τον εγωκεντρισμό, την παθητικότητα, την αποπροσωποποίηση του ατόμου, τον αποκλεισμό όσων δεν ανταποκρίνονται στις απάνθρωπες απαιτήσεις του, ενώ παράλληλα αποτελεί τροχοπέδη για την κάλυψη βασικών ανθρώπινων αναγκών, όπως η ανάγκη για συντροφικότητα, αλληλεγγύη, ειλικρινείς και έντιμες ανθρώπινες σχέσεις. Η μη κάλυψη τέτοιων συναισθηματικών, πνευματικών και ηθικών αναγκών συνδέεται στενά με την κατακόρυφη αύξηση της ατομικής ψυχοπαθολογίας και κατ’ επέκταση των ψυχοκοινωνικών προβλημάτων (Ζαφειρίδης, 1988, 1987)[9].
Η αυτοβοήθεια αναδεικνύεται ως αξιόπιστη εναλλακτική λύση, καθώς βασικός της άξονας είναι η ενεργοποίηση των πολιτών για την αντιμετώπιση των προβλημάτων τους, μέσα σε ένα πλαίσιο συλλογικότητας και αλληλεγγύης. Βασικά χαρακτηριστικά της αυτοβοήθειας είναι η αυτενέργεια και η ανάληψη προσωπικής ευθύνης και κατά συνέπεια η αναίρεση της παθητικότητας, η οποία φαίνεται να χαρακτηρίζει σήμερα τη στάση των πολιτών σε ζητήματα υγείας. Η αναίρεση της παθητικότητας, η ανάληψη ευθύνης από τους ίδιους τους ενδιαφερόμενους και όχι η εκχώρησή της σε πολυπράγμονες ειδικούς, η συνάντηση ανθρώπων που συγκροτούν κοινότητες προσώπων και όχι απρόσωπων «περιστατικών» που απλώς συμπίπτουν σε κάποια άκαμπτη διαγνωστική κατηγορία, είναι παράγοντες που συμβάλλουν καθοριστικά στην αποτελεσματικότητα των ομάδων αυτοβοήθειας. Οι παράγοντες αυτοί ευνοούν σημαντικά την καλλιέργεια ανθρωπιστικών αξιών και την κάλυψη βασικών αναγκών που είναι απαραίτητη για τη διατήρηση της ψυχικής και σωματικής υγείας αλλά και την αυτοπραγμάτωση του ανθρώπου.
Η νέα αυτή πρόταση που θέτει στο επίκεντρο της δράσης τον άμεσα ενδιαφερόμενο πολίτη, επαναπροσδιορίζει ταυτόχρονα το ρόλο του ειδικού, λειτουργού υγείας. Στο πλαίσιο αυτό, οι ειδικοί οφείλουν να αποστασιοποιηθούν από τους παραδοσιακούς ρόλους ανάληψης ολοκληρωτικής ευθύνης για την επίλυση των προβλημάτων, άρα περαιτέρω παθητικοποίησης των πολιτών και διαιώνισης του φαύλου κύκλου των προβλημάτων υγείας. Ο νέος ρόλος των ειδικών οριοθετείται σε ρόλο εμψυχωτών και συμβούλων κινητοποιημένων πολιτών. Δηλαδή πολιτών, οι οποίοι συμφωνούν ότι μόνο η δική τους ενεργή και υπεύθυνη συμμετοχή μπορεί να διασφαλίσει την ουσιαστική αντιμετώπιση των προβλημάτων υγείας. Αλλά και ο απεγκλωβισμός και η απελευθέρωση των ίδιων των επαγγελματιών υγείας προϋποθέτουν την αποδοχή του νέου μοντέλου αντιμετώπισης των προβλημάτων που, αναστρέφοντας την υφιστάμενη αδιέξοδη κατάσταση, θέτει στο κέντρο της δράσης τον πολίτη και τις τοπικές κοινωνίες, τοποθετώντας τους εξειδικευμένους επαγγελματίες υγείας στην περιφέρεια του κύκλου, σε ρόλους πλαισίωσης των πρωτοβουλιών των πολιτών και της τοπικής κοινωνίας με παροχή τεχνογνωσίας (Ζαφειρίδης, 2000)[10].
Στα πλαίσια αυτά, δημιουργήθηκε το Πρόγραμμα Προαγωγής Αυτοβοήθειας και έθεσε σαν κεντρικό του στόχο την προαγωγή της ιδέας και των πρακτικών της αυτοβοήθειας στην αντιμετώπιση των ψυχοκοινωνικών προβλημάτων.

Δράσεις του Προγράμματος Προαγωγής Αυτοβοήθειας.

Το Πρόγραμμα Προαγωγής Αυτοβοήθειας από την έναρξη της λειτουργίας ανέπτυξε μια σειρά από δράσεις για την επίτευξη των στόχων του. Κεντρική πολιτική επιλογή του προγράμματος - απόλυτα συνεπής με τον προβληματισμό που αναπτύσσεται για την ουσιαστική αντιμετώπιση των προβλημάτων υγείας - είναι η συνδιαμόρφωση των δράσεων με τους ανθρώπους στους οποίους αυτές απευθύνονται [11]. Οι δράσεις του προγράμματος δεν αποτελούν εφαρμογές θεωρητικών μοντέλων και σχημάτων από πλευράς ειδικών, αλλά προϊόν συνεχούς αλληλεπίδρασης με τους εκάστοτε ενδιαφερόμενους και εμπλεκόμενους.
Οι δράσεις που αναπτύχθηκαν από την έναρξη της λειτουργίας του προγράμματος αφορούσαν σε ένα μεγάλο βαθμό την προαγωγή της αυτοβοήθειας στην αντιμετώπιση του προβλήματος της εξάρτησης από ψυχοτρόπες ουσίες και στην εκπαίδευση λειτουργών υγείας σε νέους ρόλους παρέμβασης με άξονα τη φιλοσοφία και τις εφαρμογές της αυτοβοήθειας. Αναπτύχθηκαν επίσης δράσεις που αφορούσαν την προαγωγή της αυτοβοήθειας σε άλλους τομείς όπως η πρόληψη των ψυχοκοινωνικών προβλημάτων και η υποστήριξη δημιουργίας ομάδων αυτοβοήθειας για ζητήματα σωματικής και ψυχικής υγείας. Πιο συγκεκριμένα οι δράσεις του προγράμματος είναι οι εξής:

Α. Ανοικτό Πρόγραμμα Ψυχοκοινωνικής Υποστήριξης Χρηστών Ψυχοτρόπων Ουσιών και Μελών Οικογενειών Χρηστών.
Στα πλαίσια του Προγράμματος Προαγωγής Αυτοβοήθειας έχει αναπτυχθεί το Ανοικτό Πρόγραμμα Ψυχοκοινωνικής Υποστήριξης Χρηστών Ψυχοτρόπων Ουσιών και Μελών Οικογενειών Χρηστών. Βασικός άξονας της λειτουργίας του Ανοικτού Προγράμματος είναι η προαγωγή της αυτοβοήθειας στην αντιμετώπιση της εξάρτησης από ψυχοτρόπες ουσίες. Βασικός στόχος του Ανοικτού Προγράμματος είναι η υποστήριξη των ανθρώπων που αντιμετωπίζουν προβλήματα εξάρτησης από ναρκωτικά και αλκοόλ και των οικογενειών τους.
Ο στόχος αυτός επιτυγχάνεται:
· Με τη συμμετοχή των ανθρώπων που αντιμετωπίζουν προβλήματα εξάρτησης στις δράσεις του Ανοικτού Προγράμματος.
· Με τη διασύνδεση των ανθρώπων που αντιμετωπίζουν προβλήματα εξάρτησης με τις ομάδες αυτοβοήθειας των 12 βημάτων (Α.Α. και Ν.Α.) λειτουργούν στη Θεσσαλονίκη, οι οποίες είναι εντελώς ανεξάρτητες από το Πρόγραμμα Προαγωγής Αυτοβοήθειας και λειτουργούν αυτόνομα.
Οι δράσεις που αναπτύσσονται στα πλαίσια του Ανοικτού Προγράμματος Ψυχοκοινωνικής Υποστήριξης είναι: α) Το Ημερήσιο Κέντρο Υποστήριξης Εξαρτημένων Ατόμων, β) Οι Ομάδες Υποστήριξης – Κινητοποίησης Ανθρώπων που αντιμετωπίζουν προβλήματα εξάρτησης, γ) Η Υποστήριξη σε ιατρικά, νομικά, εκπαιδευτικά ζητήματα, δ) Οι Δράσεις Ευαισθητοποίησης σε Πολιτιστικά, Κοινωνικά, Οικολογικά Ζητήματα, ε) Τα Σεμινάρια Εκμάθησης Ηλεκτρονικών υπολογιστών, ξένων γλωσσών, στ) Η Διευκόλυνση Λειτουργίας Ομάδων Αυτοβοήθειας, η) Η Υποστήριξη στην Κοινωνική και Επαγγελματική Ένταξη.

Β. Οι Δράσεις που αφορούν την προαγωγή της αυτοβοήθειας σε άλλα ζητήματα.
1. Υποστήριξη δημιουργίας ομάδων αυτοβοήθειας.
2. Ψυχοκοινωνικές Παρεμβάσεις με άξονα την έννοια της αυτοβοήθειας.
3. Δημιουργία κοινωνικού δικτύου.
4. Καταγραφή των συλλόγων και ομάδων που λειτουργούν με άξονα την
αυτοβοήθεια.
5. Ευαισθητοποίηση της Ιατρικής κοινότητας της Θεσσαλονίκης για την
έννοια και τις εφαρμογές της αυτοβοήθειας.
6. Λειτουργία δυναμικής ιστοσελίδας.

Γ. Δράσεις που αφορούν την προαγωγή της αυτοβοήθειας σε θεωρητικό επίπεδο.
1. Ενημέρωση και παροχή τεχνογνωσίας για την έννοια της αυτοβοήθειας
και των εφαρμογών της σε λειτουργούς υγείας.
2. Εκπαίδευση και εποπτεία μεταπτυχιακών και προπτυχιακών φοιτητών
τμημάτων κοινωνικών επιστημών.
3. Εκπαίδευση και εποπτεία εθελοντών.
4. Τράπεζα πληροφοριών για την αυτοβοήθεια.
5. Εκδόσεις εγχειριδίων για την αυτοβοήθεια και τις εφαρμογές της.

[1] Παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας (2001). Ψυχική Υγεία: Νέα Αντίληψη, Νέα Ελπίδα.
[2] Ζαφειρίδης, Φ. (2001). Ψυχική υγεία και αυτοβοήθεια: Το παράδειγμα των Ν.Α. και Α.Α. Τετράδια Ψυχιατρικής, 73, 22-29.
[3] Miller, N. (1997). Treatment efficacy. In N. Miller, M. Gold & D. Smith (Eds.). Manual of therapeutics for addictions. New York: Willey.
[4] Simpson, D. (1986) 12 year follow up - outcomes of opioid addicts treated in therapeutic communities. In G. DeLeon & J. Ziegenfuss, (Eds.), Therapeutic communities for addictions. Illinois: C. Thomas.
[5] 1. Chapel, J. (1997) Alcoholics Anonymous and Narcotics Anonymous in clinical practice. In N. Miller, M. Gold & D. Smith (Eds.), Manual of therapeutics for addictions. New York: Willey.
2. Miller, N. (1997) Treatment efficacy. In N. Miller, M. Gold & D. Smith (Eds.). Manual of therapeutics for addictions. New York: Willey.
3. Ζαφειρίδης, Φ. (2001) Ψυχική υγεία και αυτοβοήθεια: Το παράδειγμα των Ν.Α. και Α.Α. Τετράδια Ψυχιατρικής, 73, 22-29.
4. Ζαφειρίδης, Φ. (1987) Βασικές αρχές λειτουργίας της αυτοθεραπευτικής κοινότητας. Πανελλήνιο Ψυχιατρικό Συνέδριο, Αθήνα.
[6] Makela, K., Arminen, I., Bloomfield, K., Eisenbach-Stangl, I., Bergmark, K.H., Kurube, N., Mariolini, N., Olafsdottir, H., Peterson, J.H., Phillips, M., Rehm, J., Room, R., Rosenqvist, P., Rosovsky, H., Stenius, K., Swiatkiewicz, G., Woronowicz, B., & Zielinski, A. (1996) Alcoholics Anonymous as a mutual - help movement: A study in eight societies. Wisconsin: The University of Wisconsin Press.
[7] Ζαφειρίδης, Φ. (1987) Βασικές αρχές λειτουργίας της αυτοθεραπευτικής κοινότητας. Πανελλήνιο Ψυχιατρικό Συνέδριο, Αθήνα.
[8] Ζαφειρίδης, Φ. (1998) Οι θεραπευτικές κοινότητες στην Ελλάδα. Ιατρικά Θέματα, 13, 27-30.
[9] 1. Ζαφειρίδης, Φ. (1988) Βασικές θέσεις στο πρόβλήμα της χρήσης εξαρτητικών ουσιών. Πανελλήνια Ενημερωτική Συνάντηση για τα Ναρκωτικά, 3-5/6, Αθήνα.
2. Ζαφειρίδης, Φ. (1987) Βασικές αρχές λειτουργίας της αυτοθεραπευτικής κοινότητας. Πανελλήνιο Ψυχιατρικό Συνέδριο, Αθήνα.
[10] Ζαφειρίδης, Φ. (2000) Γενικές Θέσεις του μεταπτυχιακού προγράμματος σπουδών της κοινωνικής κλινικής ψυχολογίας των εξαρτήσεων για τα ψυχοκοινωνικά προβλήματα, την εκπαίδευση και τους ρόλους των λειτουργών υγείας. Κείμενο κανονισμού λειτουργίας του Μεταπτυχιακού Προγράμματος Σπουδών Κοινωνικής Κλινικής Ψυχολογίας των Εξαρτήσεων.
[11] Μπαϊρακτάρης, Κ. (1994). Ψυχική υγεία και κοινωνική παρέμβαση. Αθήνα: Εναλλακτικές Εκδόσεις.

ΠΡΟΛΗΨΗ ΤΩΝ ΝΑΡΚΩΤΙΚΩΝ

Φοίβου Ζαφειρίδη
αναπλ. Καθηγητή τμήματος ψυχολογίας Α..Π.Θ

(Δημοσιεύτηκε στο περιοδικό Ιατρικά Θέματα, τ. 10, 1998 και Αντί, τ. 655,1998)

Έχουν περάσει περισσότερα από 30 χρόνια από τότε που συνειδητοποιήθηκε η ανάγκη για την εφαρμογή προγραμμάτων πρόληψης στον δυτικό κόσμο και ολοένα πυκνώνουν οι ενδείξεις ότι η πρόληψη όσο παραμένει μια ασαφής και απροσδιόριστη έννοια δε μπορεί να αντιμετωπίσει το πρόβλημα της εξάπλωσης της χρήσης ναρκωτικών ουσιών. Η πλειοψηφία των επιστημονικών δημοσιεύσεων και ανακοινώσεων, που αξιολογούν τα ήδη εφαρμοσθέντα προγράμματα πρόληψης, θεωρούν την αποτελεσματικότητα τους από χαμηλή έως ανύπαρκτη.
Πιεστική λοιπόν εμφανίζεται η ανάγκη να εξετάσουμε τους λόγους της αποτυχίας και να προχωρήσουμε σε επαναπροσδιορισμό των στόχων και των πρακτικών μας. Με αυτό τον τρόπο άλλωστε αξιοποιούμε το συγκριτικό πλεονέκτημα που διαθέτουμε ως κοινωνία της περιφέρειας του δυτικού μοντέλου ανάπτυξης. Το πλεονέκτημα συνίσταται στο γεγονός ότι η παρούσα εξελικτική φάση της Ελληνικής κοινωνίας τοποθετείτε 10 χρόνια πίσω από την Ευρωπαϊκή και 20-25 χρόνια πίσω από την αμερικανική. Κατά συνέπεια οι εμπειρίες των προηγμένων δυτικών κρατών θα μπορούσαν να διδάξουν στην Ελλάδα πολιτικές περισσότερο αποτελεσματικές από αυτές που μέχρι σήμερα εφαρμόστηκαν.
Τι όμως εννοούμε με τον όρο πρόληψη; Μέχρι σήμερα άλλοι προσδιορίζουν ως πρόληψη την ενημέρωση, άλλοι τον εκφοβισμό και άλλοι την επιδερμική προσέγγιση ζητημάτων που σχετίζονται με την κατανάλωση ναρκωτικών ουσιών. Η ποικιλία των προγραμμάτων πρόληψης που εφαρμόστηκαν μέχρι σήμερα είναι πράγματι μεγάλη σε όλο τον κόσμο. Αν όλα αποδείχθηκαν αναποτελεσματικά, ή τουλάχιστον όχι τόσο αποτελεσματικά όσο θα θέλαμε, είναι γιατί κατά τη γνώμη μου πάσχουν από έλλειψη οράματος. Ενός οράματος που θα έδινε μια συνολική απάντηση στις κοινές γενεσιουργές αιτίες των ναρκωτικών και των άλλων ψυχοκοινωνικών προβλημάτων, όπως η παθητικότητα,o κυνισμός, η αποξένωση, ο εγωκεντρισμός, και τέλος το έλλειμμα σε αγάπη, αλληλεγγύη και συντροφικότητα που χαρακτηρίζει τις σύγχρονες κοινωνίες. Η ύπαρξη οράματος ανθρωπινότερης κοινωνίας θα καλλιεργούσε παράλληλα το έδαφος για την ανάπτυξη αξιόπιστων εναλλακτικών υποστηρικτικών συστημάτων αφού η αποσάθρωση των παραδοσιακών υποστηρικτικών συστημάτων ενοχοποιείται επίσης για την κατακόρυφη αύξηση της ατομικής ψυχοπαθολογίας και κατ’ επέκταση των ψυχοκοινωνικών προβλημάτων.
Πολιτικές πρόληψης, ενταγμένες στην κυρίαρχη διαχειριστική λογική του συστήματος, όπως αυτές που εφαρμόσθηκαν και συνεχίζουν δυστυχώς να εφαρμόζονται, που δεν λαμβάνουν υπόψη όλα τα παραπάνω και που δεν αντιμετωπίζουν τα ψυχοκοινωνικά προβλήματα ως απόρροια των ακάλυπτων συναισθηματικών, ηθικών και πνευματικών αναγκών της ανθρώπινης ύπαρξης, είναι καταδικασμένες να αποτυγχάνουν. Προγράμματα πρόληψης, που έχουν προαποφασίσει να μην αντιμετωπίζουν τις βαθύτερες αιτίες, αλλά με επιστημονικοφανείς και τεχνοκρατικές προσεγγίσεις ανέλαβαν κατόπιν “άνωθεν εντολής”,να εξωραίζουν τη μιζέρια της καθημερινότητάς μας, να επικεντρώνονται δηλαδή στο σύμπτωμα “ναρκωτικά” και όχι στις κοινωνικές αιτίες και τα αδιέξοδα που το δημιουργούν, δεν είχαν και δεν θα έχουν καμία τύχη.
Τέτοιου είδους προγράμματα μπορούν να χρησιμοποιούνται κάλλιστα ως άλλοθι από την ουσιαστικά αδιάφορη πολιτική ηγεσία, να “νοηματοδοτούν” την ύπαρξη συγκεντρωτικών / γραφειοκρατικών οργανισμών μέσα από τους οποίους εκφράζονται τα προσωπικά διαπλεκόμενα συμφέροντα των εκάστοτε διαχειριστών της εξουσίας, να επιλύουν τα βιοποριστικά προβλήματα των λειτουργών τους και τέλος ενεργοποιώντας μηχανισμούς συνενοχής να διευρύνουν την συναίνεση στις ύποπτες κεντρικές διαχειριστικές επιλογές. Με τους εύκολους, διεκπεραιωτικούς δρόμους που ανοίγουν, παθητικοποιούν ακόμα περισσότερο τον πολίτη. Δρουν με την ψευδαισθησιογόνο δράση τους καταπραϋντικά στις όποιες ανησυχίες του. Οδηγούν στην υπερκατανάλωση “κοινωνικών” υπηρεσιών που μικρή μόνο διαφορά έχει, ως πρότυπο παθητικής συμπεριφοράς, από την υπερκατανάλωση οποιασδήποτε δρόγας η άλλου καταναλωτικού προϊόντος. Τα προγράμματα πρόληψης που δεν αποτελούν πρόταση άλλου ήθους και στάσεων ζωής, που στερούνται δηλαδή ανατρεπτικού οράματος, καθίστανται εκ των πραγμάτων ανατροφοδότες του φαύλου κύκλου των εξαρτήσεων και κατ’ επέκταση των κοινωνικών μας αδιεξόδων.
Επείγει λοιπόν να συνειδητοποιήσουμε ότι η πρόληψη των ψυχοκοινωνικών προβλημάτων όπως είναι τα ναρκωτικά, η βία στα σχολεία, ο νεανικός αλκοολισμός η εφηβική κατάθλιψη κ.τ.λ- εκφεύγει από τα στενά όρια της άσκησης υγειονομικής πολιτικής. Γιατί η αντιμετώπιση των ψυχοκοινωνικών προβλημάτων δεν γίνεται με ξερή παροχή πληροφοριών. Απαιτεί κυρίως την ύπαρξη ιδεολογικών στηριγμάτων. Απαιτεί πορεία ανάπλου. Δηλαδή πορεία κόντρα στο κυρίαρχο ρεύμα που τείνει να υποκαθιστά τις ανθρωπιστικές αξίες, με πρόσκαιρες και ευκαιριακές καταναλωτικές / οικονομικές αξίες. “Αξίες” που το κυρίαρχο πρότυπο ανάπτυξης προσφέρει αφειδώς με μόνη ανταπόδοση την μισθωμένη δουλεία μας και οι άνθρωποι ενστερνιζόμαστε, χωρίς να καταβάλλουμε το αναγκαίο τίμημα του πόνου που οι αληθινές ανθρώπινες αξίες απαιτούν.
Έτσι η αποτυχία στην πρόληψη των ναρκωτικών αποκαλύπτει το έλλειμμα σε αρχές, οράματα και αξίες της κοινωνίας μας. Η προσπάθεια να αντιμετωπιστεί η κατάσταση αυτή με τη δημιουργία νέων υπηρεσιών και οργανισμών είναι εξ’ ορισμού ύποπτη, αφού συμβάλλει στο να συγκαλυφθεί ο πραγματικός λόγος της αποτυχίας, που είναι η απουσία ανθρωπιστικής παιδείας. Η συγκάλυψη δεν επιχειρείται τυχαία. Αν αμφισβητηθεί η ιδεολογική κατεύθυνση της εκπαίδευσης θα πρέπει να αμφισβητηθεί και ολόκληρο το πολιτικοιδεολογικό υπόβαθρο του αναπτυξιακού μας μοντέλου.
Μέσα στο πλαίσιο των παραπάνω συνοπτικών τοποθετήσεων και επισημάνσεων γίνεται εύκολα αντιληπτό το τι πραγματικά σημαίνει πρόληψη. Πρόληψη των ναρκωτικών και των άλλων ψυχοκοινωνικών προβλημάτων είναι η αγάπη, η ανθρωπιά, η αλληλεγγύη, η φιλία και η υποχώρηση των προσωπικών και ατομικών συμφερόντων μπροστά στο συλλογικό καλό. Είναι σαφές ότι τις αξίες αυτές μπορούν υπό τις σημερινές συνθήκες να καλλιεργούν μοναχικά πρόσωπα , μικρές ομάδες / παρέες και μη καθετοποιημένες εθελοντικού τύπου οργανώσεις που βρίσκονται σε έμπρακτη καθημερινή ρήξη με την κυρίαρχη ατομοκεντρική ιδεολογία και τις υπαγορευόμενες από αυτήν αλλοτριωμένες στάσεις ζωής. Αυτοί αποτελούν τους αληθινούς φορείς της πρόληψης, γιατί υπηρετούν τον άνθρωπο και όχι σκοπιμότητες και προσωπικές ιδιοτέλειες. Αυτοί ασκούν έμπρακτα την πρόληψη γιατί με την καθημερινή τους αγωνιστική πρακτική και με τις στάσεις ζωής που επέλεξαν να υπηρετούν, συντηρούν ζωντανές τις ελπίδες και το όνειρο για μια άλλη κοινωνία. Αυτοί και όχι οι συγκεντρωτικοί οργανισμοί με τις απρόσωπες υπαλληλικές ιεραρχίες τους, γιατί η πρόληψη χρειάζεται πρόσωπα και όχι κοινοπραξίες συμφερόντων. Αυτοί και όχι οι εξειδικευμένοι τεχνοκράτες, γιατί η τέχνη της πρόληψης δεν είναι επάγγελμα, δεν μαθαίνεται. Είναι τέχνη ζωής, που προϋποθέτει για την άσκησή της Πίστη, Ανθρωπιά και πορεία αυτογνωσίας.
Έτσι αν δεν θέλουμε να βρεθούμε μετά 20 έτη στο σημείο, που αυτή την στιγμή βρίσκονται οι αμερικανοί, καταμετρώντας την πλήρη αποτυχία στην αντιμετώπιση των ναρκωτικών ,θα πρέπει να σταθούμε κριτικά τόσο στο αναπτυξιακό μοντέλο προαγωγό των ψυχοκοινωνικών προβλημάτων, όσο και στην άκριτη αντιγραφή των διαχειριστικών πολιτικών αντιμετώπισής τους. Θα πρέπει δηλαδή επιτέλους να ασχοληθούμε σοβαρά με την πνευματική και ηθική διάσταση των ναρκωτικών και των άλλων ψυχοκοινωνικών προβλημάτων του καιρού μας και κατ` επέκταση να συνειδητοποιήσουμε την αναγκαιότητα οράματος ανθρωπινότερης κοινωνίας. Εξετάζοντας όμως αυτές τις μέχρι τώρα αθέατες όψεις του προβλήματος, οδηγούμαστε εκ των πραγμάτων στην διαπίστωση, ότι ο λόγος της πρόληψης δεν μπορεί παρά να είναι ανατρεπτικός.
Αυτό ακριβώς είναι που φοβίζει τους ποικιλώνυμους πολιτικούς, θεραπευτικούς και προληπτικούς διαχειριστές της ναρκωτικής περιουσίας και τους οδηγεί σε αναγκαίες για το “καλό” όλων μας συσκοτίσεις.

Η ΠΡΟΛΗΨΗ ΤΗΣ ΧΡΗΣΗΣ ΨΥΧΟΤΡΟΠΩΝ ΟΥΣΙΩΝ

Φ. Ζαφειρίδης

Εισήγηση στην ημερίδα της ΚΕΔΚΕ και του κέντρου Πρόληψης «Πυξίδα» (30-11-2001) με θέμα: «Η μείωση της ζήτησης ναρκωτικών και ο ρόλος της Τοπικής Αυτοδιοίκησης: Το παράδειγμα των Κέντρων Πρόληψης»

Όταν μιλάμε για μείωση της ζήτησης των ναρκωτικών δεν υπάρχει αμφιβολία ότι εννοούμε την πρόληψη. Προγράμματα πρόληψης των ψυχοτρόπων ουσιών άρχισαν να εφαρμόζονται εδώ και περίπου σαράντα χρόνια κυρίως στην Αμερική που υπήρξε η πρώτη χώρα της δύσης που βρέθηκε αντιμέτωπη με ευρύτατη εξάπλωση της κατάχρησης ναρκωτικών.
Η ανασκόπηση της διεθνούς εμπειρίας από την εφαρμογή των προγραμμάτων πρόληψης οδηγεί σε μια θλιβερή διαπίστωση. Καμία από τις έγκυρες και αξιόπιστες αναδρομικές έρευνες που έγιναν προκειμένου να αξιολογηθούν αυτά τα προγράμματα δεν αφήνει περιθώρια αισιοδοξίας (Κοκκέβη, 1988). Με άλλα λόγια ξοδεύτηκαν τεράστια ποσά προκειμένου να αποδειχθεί η ανικανότητα μας να αναχαιτίσουμε την εξάπλωση της ζήτησης ψυχοτρόπων ουσιών. Ο Wheller (1990), ένας από τους πιο γνωστούς ειδικούς στα θέματα πρόληψης, γράφει πρόσφατα ότι η ιστορία της αποτυχίας οφείλεται κατ’ αρχήν στην αδυναμία ακόμη και των ίδιων των ειδικών να κατανοήσουν και να συμφωνήσουν στους λόγους που οδηγούν κυρίως τους νέους ανθρώπους στη λήψη ναρκωτικών (Ζαφειρίδης, 1998).
Έτσι λοιπόν η εφαρμογή προληπτικών προγραμμάτων δε μπορεί παρά να κινείται μέσα στην ασάφεια και τη σύγχυση. Παρόλα αυτά πιστεύω ότι τα λάθη του παρελθόντος μας επιτρέπουν να συναγάγουμε πολύτιμα συμπεράσματα για το μέλλον, υπό την προϋπόθεση ότι όσο πικρή και αν είναι η ιστορία της πρόληψης μέχρι σήμερα δεν την αποσιωπούμε, δεν την διαγράφουμε, αλλά προσπαθούμε να διδαχτούμε.

Τη δεκαετία του 60 και του 70 κυριαρχεί η υπόθεση ότι οι άνθρωποι προσφεύγουν στα ναρκωτικά γιατί δε γνωρίζουν επακριβώς τους κινδύνους. Έτσι τα προγράμματα πρόληψης εστιάζονται κυρίως στη μετάδοση πληροφοριών και ξερών γνώσεων των επιπτώσεων των ναρκωτικών στην υγεία. Η ευθύνη της μετάδοσης των εξειδικευμένων πληροφοριών ανατίθεται βεβαίως σε εξειδικευμένα στελέχη υγείας και σε πρώην χρήστες που θεωρούνται λόγω προσωπικής εμπειρίας πειστικοί αναμεταδότες τέτοιου είδους πληροφοριών. Είναι προφανές ότι ως εκ της φιλοσοφίας της η προσέγγιση αυτή αποκλείει από την ενεργό ανάμειξη στην πρόληψη τόσο τη σχολική κοινότητα, όσο και την ευρύτερη κοινότητα.
Τα αποτελέσματα είναι απογοητευτικά. Σε ορισμένες περιπτώσεις - ας το ομολογήσουμε γιατί το μόνο που μας μένει είναι να διατυπώσουμε την αλήθεια – όχι μόνο δεν περιορίζεται η ζήτηση αλλά όπως αναφέρουν οι Palin (1987) και Cutbush (1987) τα προγράμματα πρόληψης οδηγούν σε αύξηση των επιπέδων της χρήσης. Έτσι λοιπόν κλείνει ο κύκλος της πρώτης γενιάς προγραμμάτων.

Η δεύτερη γενιά προγραμμάτων επικρατεί κυρίως τη δεκαετία του 80. Εμπνέεται από τις θεραπευτικές επιτυχίες θεραπευτικών προγραμμάτων που εκπαιδεύουν τους πελάτες τους σε ανάπτυξη δεξιοτήτων, επικοινωνίας, ικανότητα λήψης αποφάσεων και ανάπτυξη αυτοεκτίμησης. Έτσι υποθέτει ότι αν τα προγράμματα πρόληψης προάγουν την προσωπική ανάπτυξη και οι άνθρωποι εκπαιδεύονται στην αντιμετώπιση ειδικών κοινωνικών επιρροών δεν θα έπαιρναν ναρκωτικά. Η πράξη διέψευσε και την υπόθεση αυτή (Palin, 1990). Ως εκ της φύσεως τους και αυτά τα προγράμματα υλοποιούνται κυρίως από ειδικούς της πρόληψης και εξειδικευμένους τεχνογνώστες οργανισμούς με ελάχιστη ανάμειξη της κοινωνίας και της σχολικής κοινότητας. Μπορεί να μην το συνειδητοποιούσαμε όταν τα εφαρμόζαμε, αλλά η ίδια η εξειδικευμένη τεχνογνωσία που απαιτούσε αυτή η γενιά των προγραμμάτων παθητικοποιούσε ακόμη περισσότερο την ομάδα στόχο.

Η τρίτη γενιά εμφανίζεται αρχές της δεκαετίας του 90 και διέπεται επιτέλους από μια εντελώς νέα φιλοσοφία προσέγγισης που επιτρέπει υπό προϋποθέσεις αρκετή αισιοδοξία για το μέλλον. Η νέα προσέγγιση υιοθετεί τους κανόνες και τα χαρακτηριστικά της «έρευνας δράσης». Έτσι τα προληπτικά στελέχη οφείλουν να εγκαταλείψουν τη σοφία και υπεροψία του ειδικού επιλυτή των ψυχοκοινωνικών προβλημάτων. Να αναλάβουν νέους ρόλους περισσότερο περιφερειακούς. Να κατανοήσουν ότι ο ρόλος τους με κανένα τρόπο δεν πρέπει να οδηγεί σε υποκατάσταση της αυτενέργειας των πολιτών της σχολικής κοινότητας και της ευρύτερης κοινωνίας. Να συνειδητοποιήσουν ότι στα πλαίσια του νέου ρόλου τους αυτό που έχουν να κάνουν είναι να βοηθήσουν τη σχολική κοινότητα και την κοινωνία, να εκτιμήσουν οι ίδιες τις ανάγκες τους, να προβληματιστούν πάνω στα προβλήματα τους και να συμμετάσχουν άμεσα και ενεργά οι ίδιοι οι ενδιαφερόμενοι στο σχεδιασμό των δράσεων για την αντιμετώπιση τους.
Παρόλο που είναι ακόμη νωρίς να εκτιμήσουμε συνολικά την εμπειρία από τα προγράμματα αυτής της γενιάς, από τις πρώτες κιόλας εφαρμογές τέτοιων αντιλήψεων και πρακτικών, η εμπειρία είναι καταλυτική. Κατ’ αρχήν αναδύονται μια σειρά από ερωτήματα καθαρά πολιτικού χαρακτήρα. Ποιος είναι ο στόχος της εκπαίδευσης; Τι είδους ανθρώπους και για ποια κοινωνία προετοιμάζει το σχολικό μας σύστημα; Πως μπορούμε να μιλάμε για αναίρεση των αιτιοπαθογενετικών μηχανισμών που αυξάνουν τη ζήτηση ναρκωτικών μέσα σε ένα εκπαιδευτικό σύστημα που υποχρεώνει τον έφηβο να λειτουργεί υπό ψυχοπιεστικούς όρους, σε παθητικότητα, σε αποπροσωποποίηση, σε ατομοκεντρικότητα, σε σκληρό ανταγωνισμό, σε κλίμα απαξίωσης των κοινοτικών αξιών, της αλληλεγγύης, των ανθρωπίνων σχέσεων. Και αν φτάσουμε σε μια τέτοια συζήτηση για τους στόχους και τις ιδεολογικές κατευθύνσεις του εκπαιδευτικού μας συστήματος, μπορούμε να το κάνουμε χωρίς να συζητήσουμε και για το συνολικό ιδεολογικό υπόβαθρο του αναπτυξιακού μας μοντέλου, που ταυτίζει την οικονομική ανάπτυξη με την ανθρώπινη ευτυχία;
Δε γνωρίζω αν τα προγράμματα της τρίτης γενιάς θα οδηγήσουν στη μείωση της ζήτησης των ναρκωτικών. Είμαι όμως σίγουρος ότι θα θέσουν με ένταση μια παραμελημένη μέχρι σήμερα διάσταση της πρόληψης. Την πολιτική της διάσταση. Ότι δηλαδή σε στρατηγικό επίπεδο δε θα μπορέσουμε ποτέ να μειώσουμε τη ζήτηση αν δεν αλλάξουμε την αντίληψη μας για τη λειτουργία της κοινωνίας και δεν επανιεραρχήσουμε τους στόχους μας. Αν δεν κατανοήσουμε δηλαδή την πρόληψη ως υπόθεση κοινωνικής και πολιτικής ευθύνης.

Βιβλιογραφία
1. Κοκκέβη, Α. (1988). Η πρόληψη της τοξικομανίας: Μύθος ή πραγματικότητα; Ψυχολογικά Θέματα, Τόμος 1, Τεύχος 4, σελ. 275-282.
2. Wheller, R. (1990). How to design and develop third generation drug education programs. Drug Education Journal of Australia, Vol. 4, No.2, pp. 139-147.
3. Ζαφειρίδης, Φ. (1998). Πρόληψη των ναρκωτικών: Οι αθέατες όψεις του προβλήματος, Ιατρικά Θέματα, τ.10.
4. Palin, M. (1987). The effectiveness of drug education programs: a review of the literature. Drug and Alcohol Education Program In House Publication Series, No.1. Sydney: NSW Department of Technical and Further Education.
5. Cutbush, A. (1987). Drug education in schools-an ecological perspective (part one). Drug Education Journal of Australia, 1 (1), 47-51.
6. Palin, M. (1990). Exposing the self-esteem myth in drug education. Drug Education Journal of Australia, Vol. 4, No.3, pp. 219-224.

ΒΑΣΙΚΕΣ ΘΕΣΕΙΣ ΣΤΟ ΠΡΟΒΛΗΜΑ ΤΗΣ ΧΡΗΣΗΣ ΕΞΑΡΤΗΤΙΚΩΝ ΟΥΣΙΩΝ

ΒΑΣΙΚΕΣ ΘΕΣΕΙΣ ΣΤΟ ΠΡΟΒΛΗΜΑ ΤΗΣ ΧΡΗΣΗΣ ΕΞΑΡΤΗΤΙΚΩΝ ΟΥΣΙΩΝ

Του Φοίβου Ζαφειρίδη
Πανελλήνια Ενημερωτική Συνάντηση για τα Ναρκωτικά, 3,4 και 5 Μαρτίου Στάδιο Ειρήνης και Φιλίας, Αθήνα 1988

Α. ΔΙΑΣΤΑΣΕΙΣ ΤΟΥ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΟΣ

“ Η χρήση σκληρών ναρκωτικών παρουσιάστηκε στην Ελλάδα τα τελευταία 5 χρόνια, ως συνέπεια της βιομηχανικής ανάπτυξης και των συνεπακόλουθων της. Εκτιμώντας τη μεταβατική φάση στην οποία βρίσκεται αυτή τη στιγμή η ελληνική κοινωνία υπολογίζουμε σε μια ταχύτατη εξάπλωση του φαινομένου. Η αποικοδόμηση των παραδοσιακών δομών και παράλληλα η έλλειψη νέων που θα τις αναπληρώσουν σταδιακά, η μαζική εισαγωγή από τη Δύση ενός άκρατου καταναλωτισμού και προτύπων ζωής ξένων προς την Ελληνική παράδοση, αποτελούν παράγοντες που ενισχύουν την ταχύτατη εξάπλωση της χρήσης των ναρκωτικών ουσιών”.
Η παραπάνω παράγραφος είναι από την εισήγηση μου στο “14ο Παγκόσμιο Συνέδριο για τη θεραπεία και πρόληψη της τοξικομανίας”, που έγινε στην Αθήνα την Άνοιξη του 1984. Σήμερα, παρά το γεγονός ότι δεν έχει κλείσει καλά-καλά η πενταετία από τότε, είμαστε στη δυσάρεστη θέση να επιβεβαιώσουμε τις προβλέψεις μας.
Μπορεί κανείς με απόλυτη βεβαιότητα να ισχυρισθεί ότι ο αριθμός των εξαρτημένων ατόμων, τόσο από νόμιμες όσο και παράνομες ναρκωτικές ουσίες έχει υπερδιπλασιαστεί μέσα στην τελευταία πενταετία. Ιδιαίτερα θα πρέπει να τονισθεί η ταχύτητα της αύξησης κατάχρησης σκληρών αλκοολούχων ποτών καθώς και ηρεμιστικών που αποδεικνύεται από πολλούς έμμεσους δείκτες. Όσον αφορά τις παράνομες ουσίες, με βάση τον ετήσιο αριθμό θανάτων και τον διεθνή εμπειρικό κανόνα του 1% υπολογίζουμε ότι αυτή τη στιγμή στην Ελλάδα θα πρέπει να υπάρχουν περίπου 8.000 χρήστες ηρωίνης και 25.000 χρήστες των λεγόμενων μαλακών ναρκωτικών, αφού είναι γνωστό ότι στον 1 χρήστη σκληρών ναρκωτικών αντιστοιχούν 3 περίπου χρήστες μαλακών ναρκωτικών.
Στην Ευρώπη ο αριθμός των εξαρτημένων από ηρωίνη φαίνεται να έχει περάσει το 1.500.000, ενώ οι θάνατοι από τις επιπλοκές του αλκοολισμού έχουν πολλαπλασιαστεί τα τελευταία χρόνια. Στην Αμερική ο συνολικός αριθμός των εξαρτημένων από ηρωίνη, μεθαδόνη, κοκαίνη και κρακ έχει ξεπεράσει το 2% του πληθυσμού.
Νομίζω ότι αυτά τα λίγα στοιχεία αρκούν για να μας καταδείξουν τις διαστάσεις του προβλήματος. Ένα πρόβλημα που έχει αναχθεί στο υπ’ αριθμόν 1 πρόβλημα για τις σύγχρονες κοινωνίες.
Η ανάπτυξη της σύγχρονης βιομηχανικής κοινωνίας συμβαδίζει με την ανάπτυξη του προβλήματος της κατάχρησης φαρμακευτικών ουσιών και αυτό δεν αποτελεί βέβαια τυχαίο γεγονός. Η επίλυση μιας σειράς απλών βιοποριστικών προβλημάτων, η αποξένωση, η μοναξιά των μεγαλουπόλεων, η εντατικοποίηση της εργασίας, το στρες και ο ανταγωνισμός που επιβάλλουν οι σύγχρονοι ρυθμοί ανάπτυξης, καθώς επίσης η ψευδαίσθηση της κατάκτησης της ευτυχίας μέ την συσσώρευση χρήματος και δύναμης , φαίνεται ότι αποτελούν σημαντικές πλευρές της αιτιολογίας του προβλήματος.
Την υπόθεση αυτή του συσχετισμού της αυξανόμενης κατάχρησης ψυχοτρόπων ουσιών με το πολιτισμικό υπόβαθρο και τα αδιέξοδα των σύγχρονων βιομηχανικών κοινωνιών, ενισχύει η αναδρομή στην εξελικτική πορεία του προβλήματος. Στις αρχές του 19ου αιώνα υπήρχαν ήδη στην Αμερική αρκετές χιλιάδες οπιομανών. Tο 1832 παράγεται εκχύλισμα του οπίου που ονομάστηκε κωδείνη. Χρησιμοποιήθηκε ως φάρμακο ενάντια στο βήχα, τους πόνους και την εξάρτηση από όπιο. Το 1856 κυκλοφόρησε η εναίσιμη μορφίνη που χρησιμοποιήθηκε σαν ισχυρό φάρμακο για το σωματικό πόνο. Λίγο αργότερα κάνει την εμφάνισή της η κοκαίνη που για κάποιο μικρό χρονικό διάστημα χρησιμοποιήθηκε στην θεραπεία των εξαρτημένων από μορφίνη και κωδείνη.
Γύρω στα 1900 υπήρχαν στην Αμερική αρκετά έντονα τα σημάδια ενός κοινωνικού προβλήματος που αποτελούσαν οι δεκάδες χιλιάδων τοξικοεξαρτημένων από το όπιο, τα παράγωγα του και την κοκαίνη. Η Αμερικανική κοινωνία δεν είχε αντιληφθεί ακόμα μέσα σε ποιον φαύλο κύκλο έχει αρχίσει να εμπλέκεται. Προσβλέπει με ελπίδα, και περιμένει τη λύση του προβλήματος μέσα από τα επιτεύγματα της τεχνολογικής και βιομηχανικής επανάστασης. Τις προσδοκίες για εύκολη και αποτελεσματική λύση αναλαμβάνει να ικανοποιήσει ένας ανερχόμενος φαρμακευτικός κολοσσός, η φίρμα BAYER. Παρουσιάζει με υπερηφάνεια το 1898 την τελευταία της ανακάλυψη που ονομάζεται ηρωίνη! Αυτό αποτελούσε φάρμακο για κάθε πρόβλημα του σύγχρονου ανθρώπου. Κυκλοφορεί ελεύθερα και διαφημίζεται με μεγάλες αφίσες από την BAYER σαν φάρμακο κατά των ρευματικών πόνων, της ημικρανίας, της κατάθλιψης και ανάμεσα σε δεκάδες άλλες παθήσεις προτείνεται και για την θεραπεία των εξαρτήσεων από μορφίνη, κωδείνη και το όπιο. Καμία απολύτως αμφισβήτηση δ εν υπήρξε στην πρόταση της BΑYER. Άλλωστε οι κινήσεις πολιτών και επιστημόνων κατά της αλόγιστης κατανάλωσης φαρμάκων και υπερκατανάλωσης των πάσης φύσεως νέων τεχνολογικών επιτευγμάτων εμφανίστηκαν πολύ αργότερα.
Ως αποτέλεσμα αυτής της πολιτικής καταγράφονται το 1914 μόνον στις Η.Π.Α πάνω από 200.000 ηρωινομανείς. Παρόλα αυτά οι οπαδοί της άποψης ότι ψυχολογικά και κοινωνικά αδιέξοδα -όπως το πρόβλημα της εξάρτησης- μπορούν να λύνονται μέσα σε βιοχημικά εργαστήρια δεν αποθαρρύνθηκαν. Έτσι την δεκαετία 1920-30 μετά την ανακάλυψη και την εισαγωγή στην θεραπευτική πράξη των βαρβιτουρικών ,τροφοδοτούν με νέες φρούδες ελπίδες την διεθνή κοινή γνώμη, έως ότου αποδειχθεί ότι τα βαρβιτουρικά εκτός από εξαρτητικές ουσίες, είναι σε μεγάλες δόσεις περισσότερο επικίνδυνα από τα οπιούχα. Νέες προσδοκίες δημιουργεί την δεκαετία του ’50 η ανακάλυψη των ψυχοφαρμάκων. Οι πρώτες έρευνες, είναι μας λένε, άκρως ενθαρρυντικές! Αποδεικνύεται όμως σύντομα, ότι τα ψυχοφάρμακα είναι αποτελεσματικά σε ελαχιστότατες περιπτώσεις εξαρτημένων ατόμων με διπλή διάγνωση. Έτσι και αυτό το κύμα ευφορίας υποχωρεί. Αλλά παραμένει αμφίβολο αν κοινωνία εισέπραξε το μήνυμα από τις επαναλαμβανόμενες ατελέσφορες επενδύσεις σε νέες επιστημονικές ανακαλύψεις και τεχνολογίες, για επίλυση των προβλημάτων της.
Το 1967 η Αμερικανική κυβέρνηση υιοθέτηση και εφάρμοσε τα προγράμματα “Υποκατάστασης με μεθαδόνη”. Η Μεθαδόνη είναι συνθετικό παράγωγο του οπίου και έχει όμοια φαρμακευτική δράση με την ηρωίνη που είναι ημισυνθετικό παράγωγο του οπίου. Διαφέρει όμως από αυτή στην διάρκεια δράσης (περίπου 16 ώρες μετά την λήψη) και στο γεγονός ότι η λήψη γίνεται από το στόμα. Σύμφωνα με τους εμπνευστές των προγραμμάτων αυτών, το ναρκωτικό μεθαδόνη χορηγείται ελεύθερα από ειδικά κέντρα σε καθημερινή βάση, ενώ με σταδιακή ελάττωση της χορηγούμενης δόσης επρόκειτο τάχα να θεραπευτούν οριστικά οι εξαρτημένοι από ηρωίνη.
Η υπόθεση της θεραπείας της εξάρτησης από ηρωίνη με μεθαδόνη δεν επιβεβαιώθηκε στην πράξη. Κανείς από εγγεγραμμένους στα προγράμματα μεθαδόνης δεν δεχόταν την βαθμιαία ελάττωση της δόσης του. Σύμφωνα με αναδρομικές έρευνες που έγιναν μερικά χρόνια αργότερα, το μεγαλύτερο ποσοστό από τους πελάτες αυτών των προγραμμάτων , πήγαιναν πάλι στη μαύρη αγορά το βράδυ και αγόραζαν ηρωίνη. Άλλωστε στην Αμερικάνικη αγορά μπήκαν τα τελευταία χρόνια καινούργιες ναρκωτικές ουσίες σε ευρεία χρήση όπως η κοκαΐνη και το κρακ, και έτσι η υπόθεση της θεραπείας του προβλήματος των ναρκωτικών με τη μεθαδόνη έληξε οριστικά. Η αποτυχία της προσπάθειας με μεθαδόνη έδειξε πόσο απλοϊκή και λαθεμένη είναι η φαρμακευτική αντιμετώπιση των ψυχοκοινωνικών προβλημάτων.
Εκτός όμως από την ιατροφαρμακευτική προσπάθεια απέτυχαν στον περιορισμό της εξάπλωσης της χρήσης των ναρκωτικών και η αστυνομική καταστολή και η νομοθετική αντιμετώπιση. Πολλές χώρες προσπάθησαν να αντιμετωπίσουν την κατάσταση εκσυγχρονίζοντας την νομοθεσία τους και την αστυνομική τους οργάνωση. Αυξήθηκαν οι ποινές των εμπόρων και εφοδιάστηκαν οι αστυνομικές αρχές με τα τελειότερα σύγχρονα μέσα, πουθενά όμως δεν φαίνεται κάποια αποτελεσματικότητα ανάλογη της προσπάθειας. Η ζήτηση συνεχίζει να αυξάνει, ο αριθμός των εμπόρων του λευκού θανάτου συνεχίζει να αυξάνει.
Διάκριση σκληρών και μαλακών ναρκωτικών επιχειρήθηκε επίσης σε μια σειρά από χώρες, σε μια προσπάθεια αντιμετώπισης της εξάπλωσης της χρήσης. Και παρόλο που η νομοθετική διάκριση ανάλογα με την ιατρική επικινδυνότητα αποτελεί ίσως μια έντιμη νομική διευθέτηση - γιατί δεν μπορεί π.χ. να ποινικοποιείς την απλή χρήση του χασίς όταν την ίδια στιγμή αφήνεις να κυκλοφορούν ελεύθερα μια σειρά από φαρμακευτικά σκευάσματα και το αλκοόλ, που η ιατρική τους επικινδυνότητα είναι αποδεδειγμένα μεγαλύτερη, - δεν παρατηρήθηκε καμία ουσιαστική μείωση στους δείκτες εξάπλωσης της κατάχρησης ναρκωτικών ουσιών.
Είναι σαφές ότι ούτε η ιατροφαρμακευτική θεραπεία, ούτε η αστυνομική καταστολή, ούτε η νομοθετική ρύθμιση απέδωσαν ουσιαστικά αποτελέσματα στην αντιμετώπιση του προβλήματος της εξάπλωσης της χρήσης των ναρκωτικών ουσιών. Ίσως στην κατανόηση των πραγματικών αιτίων του προβλήματος μας βοηθά η απάντηση που έδωσε ένας αγρότης καλλιεργητής οπίου στο Νεπάλ, σε ντοκιμαντέρ που προβλήθηκε από την Γαλλική τηλεόραση. Στην ερώτηση του Δυτικού δημοσιογράφου γιατί συνεχίζει να καλλιεργεί το όπιο ενώ ξέρει ότι απ’ αυτό πεθαίνουν χιλιάδες παιδιά στη Δύση, απάντησε με αφοπλιστική αφέλεια: Μήπως και εσείς δεν ξέρετε ότι με τις βόμβες που παράγετε σκοτώνονται τα δικά μας παιδιά; Γιατί λοιπόν συνεχίζετε και τις παράγετε;
Νομίζω ότι η στιχομυθία είναι άκρως διαφωτιστική.
Την ερώτηση χαρακτηρίζει η έπαρση και η ψευδοηθικολογία του δυτικού κόσμου. Η απάντηση είναι αποκαλυπτική. Ξεσκεπάζει την υποκρισία μας. Επισημαίνει τις εσωτερικές αντιφάσεις του συστήματος μας, αναδεικνύοντας έτσι την κρίση των αξιών και οραμάτων που διέρχεται αυτή τη στιγμή η Δυτική κοινωνία. Κρίση βαθιά ηθική, πνευματική και ιδεολογική. Θέτει επίσης το ερώτημα, ποιος έμαθε σε αυτόν το φτωχό αγρότη του Νεπάλ ότι το κέρδος είναι μια αξία πιο ισχυρή από οποιαδήποτε ηθική; Ποιος του δημιούργησε την ανάγκη για περισσότερα καταναλωτικά αγαθά, που ίσως δεν του είναι πραγματικά αναγκαία, για να νοιώσει πιο ευτυχισμένος ;
Φοβάμαι ότι ο δυτικός πολιτισμός δεν θα μπορέσει ποτέ να αντιμετωπίσει το πρόβλημα της εξάπλωσης των ναρκωτικών αν προηγουμένως δεν κατορθώσει να αντιμετωπίσει το αφελές ερώτημα του Ασιάτη αγρότη. Φοβάμαι δηλαδή ότι παρά το γεγονός ότι τα ναρκωτικά παράγονται σε μακρινές χώρες της Νότιας Αμερικής και της Άπω Ανατολής το πρόβλημα δεν βρίσκεται εκεί αλλά μέσα στις δικές μας κοινωνίες, στη προσωπική μας στάση. Πόσο ειλικρινείς και τίμιοι είμαστε με αυτά που υποτίθεται ότι πιστεύουμε, πόσο συμβαδίζουν οι λόγοι με τις πράξεις μας, πόσο ξεκάθαρα είναι τα μηνύματα που δίνουμε στη νέα γενιά της Δύσης και στους ανθρώπους του τρίτου κόσμου, που υποτίθεται ότι τους εξάγουμε τον πολιτισμό μας.

Β. ΒΑΣΙΚΕΣ ΘΕΣΕΙΣ ΠΑΝΩ ΣΤΟ ΠΡΟΒΛΗΜΑ ΤΗΣ ΕΞΑΡΤΗΣΗΣ

Είναι πολύ σημαντικό να σας κοινοποιήσω κάποιες βασικές θέσεις γύρω από το πρόβλημα της εξάρτησης από φαρμακευτικές ουσίες, και να σας διευκρινίσω ότι θεωρώ πάρα πολύ σπουδαία τη διατύπωση αυτών των θέσεων γιατί προέρχονται από την εμπειρία μου με εκατοντάδες χρήστες ψυχοτρόπων ουσιών και τις οικογένειες τους. Θεωρώ ακόμα απαραίτητη την διατύπωση αυτών των θέσεων γιατί ανατρέπουν πολλούς μύθους που συνειδητά ή ασυνείδητα διασπείρουν αυτόχρηστοι περί τα ναρκωτικά ειδικοί που εμφανίστηκαν τα τελευταία χρόνια και στην Ελλάδα. Στην Ελλάδα είσαι ότι δηλώσεις, αλλά σε θέματα όπως τα ναρκωτικά που σχετίζονται άμεσα με την ζωή και τον θάνατο θα όφειλαν όλοι να είναι πιο προσεκτικοί. Η προχειρότητα ,η παραπληροφόρηση και η χρήση του προβλήματος για ιδιοτελείς σκοπούς, παρά το προφανές κόστος, αποτελούν σημεία των καιρών.

1. Η υπόθεση της αντιμετώπισης της εξάπλωσης των ναρκωτικών δεν είναι υπόθεση μόνον των ειδικών ψυχιάτρων και ψυχολόγων. Είναι θέμα του κάθε υπεύθυνου πολίτη. Οφείλει όμως να διαθέτει υψηλό κίνητρο και ολοκληρωμένη εκπαίδευση.

2. Το πρόβλημα των ναρκωτικών δεν υπάρχει επειδή υπάρχουν οι ναρκωτικές ουσίες. Υπάρχει γιατί υπάρχουν μικρο-και μακροκοινωνικές δομές που παράγουν ευάλωτα άτομα.

3.Στην πρωτοπαθή εξάρτηση (εξάρτηση δηλαδή που δεν αναπτύσσεται ως δευτερεύον σύμπτωμα μιας ψυχιατρικής νόσου) ο χρήστης δεν είναι άρρωστος με την ιατρική έννοια του όρου. Υπάρχουν βέβαια παράγοντες προδιαθετικοί, που προδιαγράφουν ως ένα βαθμό την εξέλιξή του, όπως τα παιδικά του χρόνια, η συναισθηματική του πληρότητα κ. τ. λ., και για τους οποίους δεν ευθύνεται ο ίδιος . Από την στιγμή όμως που θα γίνει χρήστης και μετά θα πρέπει να αναλάβει τις ευθύνες του για τον τρόπο με τον οποίο διαχειρίζεται το πρόβλημά του. Δεν μπορούμε δηλαδή να δώσουμε ελαφρυντικά για κάθε έγκλημα που διαπράττει ο κάθε χρήστης. Αντιμετωπίζουμε το χρήστη ως ένα άνθρωπο με προβλήματα και με επιπλέον ένα μεγάλο πρόβλημα, αυτό της εξάρτησης όχι όμως σαν ψυχιατρική περίπτωση..

4. Πολλοί είναι αυτοί που πιστεύουν ότι για την εξάπλωση των ναρκωτικών ευθύνεται αποκλειστικά η νομοθετική τους καταστολή. Γνωρίζουν άραγε οι υποστηρικτές των απόψεων αυτών ότι από τα 1898 έως τα 1914 η ηρωίνη κυκλοφορούσε ελεύθερη και πουλιόταν ακόμα και στα περίπτερα; Γνωρίζουν άραγε ότι σ’ αυτό το διάστημα της ελεύθερης διακίνησης, μόνο στην Αμερική ο αριθμός των εξαρτημένων από ηρωίνη ξεπέρασε τους 200.000;

5. Μια άλλη μερίδα θέλει να πιστεύει ότι το πρόβλημα θα λυθεί με καλά οργανωμένη αστυνομική καταστολή. Με τη σύλληψη των εμπόρων και τη θανατική τους καταδίκη. Δεν γνωρίζουν όμως ότι η διεθνής εμπειρία και στον τομέα αυτό είναι αρνητική. Εκεί που εφαρμόστηκε η θανατική ποινή δεν έπαψαν να κυκλοφορούν οι απαγορευμένες ναρκωτικές ουσίες αλλά απλούστατα ανέβηκε η τιμή τους, αφού το ρίσκο που έπρεπε να πάρει ο νέος έμπορος ήταν υψηλότερο. Δεν γνωρίζουν ίσως ακόμα ότι σε χώρες όπως επί παραδείγματι η Τσεχοσλοβακία που δεν υπήρχε εργαστήριο ηρωίνης και δεν κυκλοφορούσε μέχρι πριν από μερικά χρόνια η ηρωίνη, οι νέοι με προβλήματα κατέφευγαν σε αυτοσχέδια σκευάσματα -“χαρμάνια” όπως τα ονόμαζαν στην γλώσσα τους- εξαντλώντας όλη την επινοητικότητά τους.

6. Η θεραπεία αποτελεί διαδικασία μάθησης νέων δεξιοτήτων και διαπροσωπικών ικανοτήτων. Είναι υπόθεση αλλαγής και προσωπικής ανάπτυξης. Με κανένα τρόπο δεν μπορεί να επιβληθεί. Στην Αμερική όπου δοκιμάστηκαν στις αρχές τις δεκαετίας του ΄50 προγράμματα αναγκαστικής αποτοξίνωσης το ποσοστό επιτυχίας υπήρξε 0%.

7. Το σωματικό στερητικό σύνδρομο δεν αποτέλεσε ποτέ σημαντικό πρόβλημα στη θεραπεία της εξάρτησης. Οι ίδιοι οι χρήστες αποτοξινώνονται σωματικά δέκα και είκοσι φορές το χρόνο, “στανιάρουν” όπως λένε στη γλώσσά τους και αυτό το επιτυγχάνουν μόνοι τους ή με την βοήθεια κάποιων φίλων τους. Το πρόβλημα ήταν και θα παραμείνει στο μέλλον αυτό που συνηθίζουμε αποκαλούμε ψυχολογική εξάρτηση. Η αλλαγή δηλαδή του τρόπου ζωής , η έξοδος από την παθητικότητα, η ανάληψη της ευθύνης της ζωής τους, με ένα δημιουργικό τρόπο που να ευχαριστεί τους ίδιους και να τους καταστεί χρήσιμους για τους άλλους.

8. Φορέας της θεραπευτικής πρότασης δεν θα πρέπει να είναι απ’ ευθείας το κράτος και οι μηχανισμοί του. Τα κρατικά θεραπευτικά προγράμματα είναι συνήθως καταδικασμένα να αναπαράγουν και να εκφράζουν την κατεστημένη ιδεολογία που ο χρήστης ναρκωτικών ουσιών έχει έμμεσα απορρίψει. Τις μορφοποιημένες πρωτοβουλίες ευαισθητοποιημένων πολιτών οφείλει το κράτος να ενισχύει οικονομικά εφόσον τις κρίνει αξιόπιστες, ενώ θα πρέπει να διαφυλάσσεται η ιδεολογική και φιλοσοφική αυτονομία τους. Η αξιοπιστία τέτοιων προτάσεων θα κριθεί στην πράξη από την δυνατότητα τους να αποτελέσουν υπόδειγμα εναλλακτικού ήθους για τον χρήστη και ανάχωμα στην συνεχιζόμενη έκπτωση των αξιών για την κοινωνία.

9. Οι θεραπευτικές κοινότητες δεν αποτελούν την συνολική απάντηση στο πρόβλημα της εξάρτησης. Μπορούν όμως να διαθέτουν τα εργαλεία και την τεχνογνωσία τους σε προγράμματα πρόληψης. Το πρόβλημα δεν θα λυθεί αν δεν υπάρξει ευαισθητοποίηση, ενεργοποίηση και συστράτευση του κάθε απλού πολίτη. Τα στεγνά θεραπευτικά προγράμματα που καλλιεργούν με συνέπεια, συλλογικότητα, ειλικρινείς και τίμιες σχέσεις, αλληλεγγύη, φιλότητα και γενικά προάγουν προσωπική και κοινωνική ανάπτυξη μπορούν να αποτελούν παραδείγματα πραγματικής και όχι ψευδαισθησιογόνας κάλυψης των ανθρωπίνων αναγκών. Η ιδέα ενός κόσμου ελεύθερου από ναρκωτικά ελεύθερου από “πρέζες” και πρέζα μπορεί να ξεκινήσει μέσα από τις θεραπευτικές μικροκοινωνίες και να εξαπλωθεί σ’ όλο τον κοινωνικό ιστό. Φορείς αυτής της ιδέας οι ίδιοι οι πρώην χρήστες που έχουν βιώσει στο έπακρο τα αρνητικά της κατάχρησης φαρμακευτικών ουσιών.

10. Οι ρίζες του προβλήματος θα πρέπει να αναζητηθούν στις κοινωνικές δομές, τα ψυχολογικά αδιέξοδα, στην ποιότητα των οικογενειακών και διαπροσωπικών σχέσεων, την ποιότητα της ζωής, στην υποβάθμιση και καταστροφή του φυσικού μας περιβάλλοντος, με λίγα λόγια στο ίδιο το αναπτυξιακό μας μοντέλο. Αυτό το αναπτυξιακό μοντέλο, που με επιλεγμένες διαδικασίες παθητικοποίησης, μετατρέπει τον άνθρωπο σε δέκτη \ καταναλωτή, που απευθύνεται στα συναισθηματικά του αντανακλαστικά, όχι στα συναισθήματά του, που περιφρονώντας τις πραγματικές συναισθηματικές του ανάγκες, του επέβαλλε την άποψη, ότι ολοκληρωμένη είναι η ανθρώπινη ύπαρξη όχι όταν συλλογάται ελεύθερα και καλλιεργεί τις πνευματικές της αξίες , αλλά όταν συσσωρεύει εξουσία και χρήμα, έδειξε πλέον τα όριά του.
Είναι τραγικό και λυπηρό μαζί. Οι χιλιάδες νέοι που αργοπεθαίνουν από τα ναρκωτικά, επειδή ακριβώς ασυνείδητα αρνούνται ή αν θέλετε δεν έχουν τα κατάλληλα εφόδια για να αντέξουν τον παράλογο και αντιανθρώπινο κόσμο που τους προτείνουμε, μας επιβάλλουν να προβληματιστούμε και να αναθεωρήσουμε τις επιλογές μας. Είναι η μόνη διέξοδος που έχουμε. Είναι η μόνη δυνατότητα να κτυπήσουμε το πρόβλημα στην ρίζα του.
Αν δεν αλλάξουμε την πορεία μας, τότε θα συνεχίζουμε να είμαστε ανήμποροι θεατές ενός δράματος ,που δεν δηλώνει μόνο τον βαθμό παρακμής του πολιτισμού μας, αλλά μας χρεώνει με τεράστιες προσωπικές ευθύνες.

ΙΔΙΩΤΙΚΟ ΣΥΜΦΩΝΗΤΙΚΟ ΙΔΡΥΣΕΩΣ ΚΑΙ ΚΑΤΑΣΤΑΤΙΚΟ
ΤΗΣ ΑΣΤΙΚΗΣ ΜΗ ΚΕΡΔΟΣΚΟΠΙΚΗΣ ΕΤΑΙΡΕΙΑΣ ΜΕ ΤΗΝ ΕΠΩΝΥΜΙΑ
«ΚΟΝΤΡΑ»

Στη Σητεία σήμερα την 9-7-07 οι παρακάτω υπογράφοντες συμφωνήσαν, συνομολόγησαν και έκαναν αμοιβαία αποδεκτά τα ακόλουθα:

1.Συσταση.
Συστήνεται αστική μη κερδοσκοπική εταιρεία περιορισμένης ευθύνης με έδρα τη Σητεία.
2.Επωνυμία –διακριτικός τίτλος.
Η επωνυμία της εταιρείας είναι «ΚΟΝΤΡΑ» που θα χρησιμοποιείται και ως διακριτικός τίτλος.
Στις συναλλαγές της με τρίτους η εταιρεία μπορεί να χρησιμοποιεί και μετάφραση της επωνυμίας σε άλλες γλώσσες.
3. Σκοποί της εταιρείας.
α) Η ανάληψη δράσεων προκειμένου, αφ ενός να εξαλειφθούν οι συνθήκες που δημιουργούν και αναπαράγουν το φαινόμενο της εξάρτησης από ψυχοτρόπες ουσίες, και αφ ετέρου να παρασχεθεί βοήθεια τόσο προς εξαρτημένα άτομα όσο και προς το περιβάλλον τους.
Ειδικότερα:
β) Η ανάπτυξη εθελοντικής δράσης στην τοπική κοινωνία.
γ) Η παρέμβαση στο χώρο της εκπαίδευσης.
δ) Η κινητοποίηση των αρχών όπως ενδεικτικά Κράτους, Αυτοδιοίκησης, Εκκλησίας, Δικαιοσύνης, Αστυνομίας.
ε) Κάθε άλλος σκοπός που συνάδει με τους παραπάνω.
4. Μέσα επιδίωξης των σκοπών της.
Η εκπλήρωση των σκοπών της εταιρείας βασίζεται στην εθελοντική δράση και προσφορά των μελών της και επιδιώκεται με κάθε νόμιμο μέσο. Ενδεικτικά η εταιρεία:
α) Σχεδιάζει και υλοποιεί εκπαιδευτικά, ενημερωτικά και υποστηρικτικά προγράμματα.
β) Οργανώνει αρχεία επιστημονικών δεδομένων τεκμηρίωσης.
γ) Συντονίζει και προωθεί εναλλακτικές δράσεις στο χώρο της νεολαίας και ειδικότερα της εκπαίδευσης.
δ) Ενθαρρύνει την λειτουργία ομάδων με στόχο την πρόληψη και την απεξάρτηση καθώς και άλλων ομάδων αυτοβοήθειας.
ε) Συντάσσει και καταθέτει προτάσεις και μελέτες προς τις ελληνικές αρχές, την Ευρωπαϊκή Ένωση και εθνικούς και διεθνείς οργανισμούς.
στ) Συνεργάζεται και συμβάλλεται με άλλους οργανισμούς και οργανώσεις ιδιωτικούς και κρατικούς, στην Ελλάδα και το εξωτερικό.
ζ) Συνάπτει μισθώσεις έργου ή εργασίας με επιστήμονες και άλλους ειδικούς που είναι απαραίτητοι για την επίτευξη των σκοπών της.
9) Εκδίδει βιβλία, περιοδικά, εφημερίδες, ενημερωτικά έντυπα, δημιουργεί ιστοσελίδες και οργανώνει εκδηλώσεις.
5. Βασικό πλαίσιο αρχών.
Βασικό πλαίσιο αρχών που διατρέχει την οργάνωση και λειτουργία της εταιρείας είναι:
-Η εθελοντική δράση
-Η ισοτιμία στην συμμετοχή.
-Η συναίνεση στην λήψη των αποφάσεων.
-Η ανοιχτή σχέση με την κοινωνία.
6. Διάρκεια.
Η διάρκεια της εταιρείας αόριστη.
7. Εταιρικό κεφάλαιο.
Το εταιρικό κεφάλαιο ορίζεται στο ποσό των 840 ευρώ. Κάθε εταίρος εισφέρει 20 ευρώ που αντιπροσωπεύει το ποσό μιας εταιρικής μερίδας. Κανένας εταίρος δε μπορεί να έχει παραπάνω από μία εταιρική μερίδα.
Η απόφαση για αύξηση του μετοχικού κεφαλαίου λαμβάνεται από τη Γενική Συνέλευση μετά από εισήγηση της Δ.Ε.
8. Πόροι.
Οι πόροι της εταιρίας πηγάζουν από τις εισφορές των μελών, έσοδα από τις δραστηριότητες της, επιχορηγήσεις, δωρεές, εμβάσματα και πάσης φύσεως παροχές από φορείς, οργανισμούς και εταιρίες της Ελλάδας και του Εξωτερικού, Δημοσίου ή ιδιωτικού Δικαίου και γενικά από οποιοδήποτε τρίτο, φυσικό ή νομικό πρόσωπο που θέλει να εισφέρει στην εταιρία.
9. Γενική συνέλευση.
Η συνέλευση των εταίρων είναι το ανώτατο όργανο της εταιρείας. Η Γ.Σ. αποφασίζει για κάθε θέμα που αφορά την εκπλήρωση των σκοπών και την εύρυθμη λειτουργίας της. Η γενική συνέλευση συνέρχεται υποχρεωτικά μια φορά ετησίως και εκτάκτως όταν το ζητήσει το 1/3 των εταίρων, ή η Διοικούσα Επιτροπή.
Η Γ.Σ. καλείται οκτώ (8) ημέρες πριν από την ημέρα σύγκλησης της με κοινοποίηση πρόσκλησης σε όλα τα μέλη, τουλάχιστον πέντε (5) ημέρες πριν από την ημέρα σύγκλισης. Για την νόμιμη σύγκληση της συνέλευσης θα πρέπει να υπάρχει απαρτία του 50% συν ένα των εταίρων. Σε περίπτωση μη ύπαρξης απαρτίας η συνέλευση επαναλαμβάνεται μετά από επτά (7) μέρες, χωρίς άλλη ειδοποίηση και οι αποφάσεις λαμβάνονται από την πλειοψηφία των παρόντων.
Στη λήψη των αποφάσεων της συνέλευσης θα επικρατεί η αρχή της συναίνεσης και όταν αυτή δεν υπάρχει οι αποφάσεις θα λαμβάνονται κατά πλειοψηφία των 50% συν ένα των εταίρων.
Η Γενική Συνέλευση των εταίρων εκλέγει τη διοικούσα επιτροπή και αποφασίζει μεταξύ άλλων και για: α)Έγκριση προϋπολογισμού και έκθεση πεπραγμένων της β)Απαλλαγή μελών της Διοικούσας Επιτροπής από κάθε ευθύνη γ)Τροποποίηση παρόντος καταστατικού και δ) Είσοδο νέων μελών.
Οι εταίροι για να μπορούν να συμμετέχουν στα όργανα της εταιρείας και να ψηφίζουν στην Γ.Σ. πρέπει να έχουν εκπληρώσει τις οικονομικές τους υποχρεώσεις.
10.Διαχείριση – Εκπροσώπηση.
Η εταιρεία διοικείται από πενταμελή Διοικούσα Επιτροπή η οποία εκλέγεται από τη συνέλευση των εταίρων. Η θητεία της ΔΕ διαρκεί δύο χρόνια.
Οι αποφάσεις των γενικών συνελεύσεων είναι δεσμευτικές για τη Διοικούσα Επιτροπή.
Η Διοικούσα Επιτροπή εκλέγει μεταξύ των μελών της τον πρόεδρο ,τον αντιπρόεδρο, το γενικό γραμματέα και τον ταμία. Η Διοικούσα Επιτροπή εγκρίνει την υλοποίηση των πράξεων και έργων και εξετάζει την πρόοδο και την καλή εκτέλεση τους, εγκρίνει εκθέσεις δραστηριότητας και αξιολογήσεις και αποφασίζει για τη σύναψη συμβάσεων με φορείς.
Η ΔΕ αποφασίζει για τη σύναψη συμβάσεων εργασίας και για τη λήξη αυτών.
Επίσης αποφασίζει για την αγορά ακινήτων, και κινητών που είναι χρήσιμα στην εταιρεία.
Αποφασίζει για την άσκηση και παραίτηση από οποιοδήποτε ένδικο μέσο ενώπιον οποιουδήποτε δικαστηρίου και διοικητικής αρχής καθώς και τα σχετικά με δικαστικούς ή εξώδικους συμβιβασμούς. Αποφασίζει για την αποδοχή , δωρεών, κληρονομιών, κληροδοσιών, επιχορηγήσεων και καθορίζει την ετήσια εισφορά των μελών.
Τα ειδικότερα καθήκοντα των μελών της Διοικούσας Επιτροπής είναι κυρίως τα εξής:
Ο πρόεδρος εκπροσωπεί την εταιρεία έναντι παντός τρίτου φυσικού ή νομικού προσώπου ,παντός Δικαστηρίου και πάσης αρχής στην Ελλάδα και στο εξωτερικό. Διευθύνει τις συνεδριάσεις της ΔΕ και κατευθύνει και συντονίζει τις ενέργειες της ΔΕ. Υπογράφει την αλληλογραφία επιλύει κάθε επείγον λειτουργικό ζήτημα και γενικά ενεργεί κάθε πράξη που αποσκοπεί στην αποτελεσματικότερη λειτουργία της και την επίτευξη του σκοπού της.
Ο αντιπρόεδρος αναπληρώνει τον πρόεδρο όταν ο τελευταίος κωλύεται ή απουσιάζει.
Ο γενικός γραμματέας επιτηρεί την τήρηση των πρακτικών των συνεδριάσεων, συνυπογράφει την αλληλογραφία και επιμελείται για την ορθή αρχειοθέτηση και ενημέρωση των φακέλων της .
Ο Ταμίας τηρεί το ταμείο της .
Η ΔΕ είναι αρμόδια για τη σύνταξη, διόρθωση ή συμπλήρωση του εσωτερικού κανονισμού λειτουργίας της μέσα στα πλαίσια του παρόντος και διευκρινίζει κάθε θέμα εσωτερικής λειτουργίας.
Η ΔΕ συνέρχεται σε τακτική συνεδρίαση τουλάχιστον ανά δίμηνο μετά από πρόσκληση του προέδρου. Εκτάκτως συγκαλείτε η ΔΕ οποτεδήποτε εφόσον συντρέχει σπουδαίος και επείγον λόγος προς τούτο μετά από πρόσκληση του προέδρου. Ο πρόεδρος υποχρεούται να συγκαλέσει σε έκτακτη συνεδρίαση τη ΔΕ εφόσον αυτό ζητηθεί από δύο μέλη της ΔΕ. Σε περίπτωση κωλύματος ή απουσίας του προέδρου η ΔΕ συγκαλείτε σε κάθε περίπτωση από τον αντιπρόεδρο. Οι αποφάσεις της ΔΕ λαμβάνονται κατά απόλυτο πλειοψηφία των παρόντων μελών αυτής εφόσον συνεδριάζει σε απαρτία. Σε απαρτία δε συνεδριάζει όταν τα παρόντα μέλη της είναι περισσότερα από τα απόντα.
Η πρώτη Δ.Ε θα έχει θητεία ειδικώς λήγουσα ένα έτος από τη δημοσίευση του παρόντος. Η πρώτη ΔΕ αποτελείται από τους:
1.ΛΟΓΚΑΚΗ ΑΝΝΑ
2.ΚΟΥΒΑΡΑΚΗ ΧΡΙΣΤΙΝΑ
3.ΚΟΥΦΑΚΗ-ΜΠΕΝΤΟΥΛΗ ΜΑΡΙΑ
4.ΣΑΡΙΔΗΣ ΧΑΡΑΛΑΜΠΟΣ
5.ΤΣΙΦΕΤΑΚΗ ΔΙΑΜΑΝΤΩ
11. Μέλη.
Μέλη της εταιρείας δύνανται να καταστούν Έλληνες ή αλλοδαποί που αποδέχονται το παρόν καταστατικό. Η εισδοχή νέων μελών στην Εταιρία δεν αποτελεί τροποποίηση του παρόντος καταστατικού και γίνεται με απόφαση της Γ.Σ μετά από πρόταση δύο τουλάχιστον μελών.
Τα νέα μέλη εισερχόμενα στην εταιρεία υποχρεούνται να καταβάλουν την εταιρική μερίδα τους και την ετήσια εισφορά.
12.Υποχρεώσεις εταίρων.
Οι εταίροι και οι εκπρόσωποι της εταιρείας προσφέρουν χωρίς αμοιβή την προσωπική τους εργασία για την εκπλήρωση των σκοπών.
Οι εταίροι δεν ευθύνονται για υποχρεώσεις της έναντι τρίτων παρά μόνο κατά το ποσό της εταιρικής μερίδας τους
13. Διανομή κερδών.
Η εταιρεία ως νομικό πρόσωπο μη κερδοσκοπικού χαρακτήρα ευθύνεται μόνο με την περιουσία της για τις δημιουργημένες υποχρεώσεις έναντι τρίτων.
Η Εταιρεία δεν είναι κερδοσκοπική και ως εκ τούτου ουδεμία διανομή κερδών επιτρέπεται να γίνεται προς τα μέλη της τα οποία δικαιούνται αποκλειστικά και μόνο στην επιστροφή της εταιρικής τους μερίδας ατόκως, σε περίπτωση διάλυσης της εταιρείας. Τα κεφάλαια της ουδέποτε δύναται να διανεμηθούν στα μέλη της , αλλά διατίθενται καθ’ όλη την διάρκεια της από τα αρμόδια όργανα, αποκλειστικά και μόνο στην πραγματοποίηση των σκοπών αυτής.
14. Αποχώρηση μέλους
Η αποχώρηση ή διαγραφή μέλους δεν συνεπάγεται την επιστροφή της εταιρικής μερίδας εκτός και αν αποφασίσει διαφορετικά η Γ.Σ. Σε περίπτωση θανάτου, δικαστικής απαγορεύσεως, πτωχεύσεως, εξόδου ή διαγραφής κάποιου μέλους της εταιρείας, αυτή συνεχίζεται μεταξύ των λοιπών εταίρων.
14. Διάλυση.
Σε περίπτωση διάλυσης της Εταιρίας, το πέραν των αρχικών εισφορών των εταίρων απομένον καθαρό κεφάλαιο διατίθεται υποχρεωτικά υπέρ οργανισμών που επιδιώκουν παρεμφερείς προς την εταιρία σκοπούς μετά από απόφαση της Γ.Σ. της εταιρίας. Η εταιρία λύεται αν καταγγελθεί το παρόν καταστατικό από όλα τα μέλη. Σε περίπτωση διάλυσης η εταιρία τελεί αυτοδίκαια σε εκκαθάριση. Χρέη εκκαθαριστή εκτελεί η Διοικούσα Επιτροπή που έχει εκλεγεί στην τελευταία Γ.Σ., σε διαφορετική περίπτωση εφαρμόζονται οι διατάξεις του Α.Κ. περί εκκαθαρίσεως.
15. Απαγόρευση εκχώρησης εταιρικής μερίδας.
Απαγορεύεται στους εταίρους η πώληση και η καθ’ οιονδήποτε τρόπο εκχώρηση της εταιρικής μερίδας με ή χωρίς αντάλλαγμα.
16. Εσωτερικός κανονισμός.
Η εσωτερική λειτουργία της και το σύνολο των δραστηριοτήτων της εταιρείας θα ρυθμίζεται από τον εσωτερικό κανονισμό της ή ειδικότερους κατά δραστηριότητα κανονισμούς που θα αποφασίζονται από τη ΔΕ, στα πλαίσια των διατάξεων του καταστατικού τούτου και του νόμου.
17. Βιβλία.
Εκτός από τα βιβλία που προβλέπονται από το νόμο η εταιρεία θα διατηρεί και τα
ακόλουθα:
Α) μητρώο μελών
Β) βιβλίο πρακτικών γενικών συνελεύσεων
Γ) βιβλίο πρακτικών Δ.Ε.
Δ) βιβλίο αλληλογραφίας
Η απόφαση για τήρηση επί πλέον βιβλίων λαμβάνεται από τη διοικούσα επιτροπή και δεν αποτελεί τροποποίηση του παρόντος καταστατικού.
18. Τροποποίηση καταστατικού.
Κάθε τροποποίηση των όρων του παρόντος καταστατικού πρέπει να γίνεται και να αποδεικνύεται εγγράφως, και να τηρείται η νόμιμη διαδικασία δημοσίευσης στα οικεία βιβλία του Πρωτοδικείου Λασιθίου .
19. Λοιπά.
Κατά τα λοιπά, για κάθε τι που δεν προβλέπεται από το παρόν εταιρικό, έχουν ανάλογη εφαρμογή οι διατάξεις του Αστικού Κώδικα περί Αστικής μη Κερδοσκοπικής Εταιρίας.
Το παρόν αποτελείται συνολικά από 19 άρθρα και έγινε παμψηφεί δεκτό από τα ιδρυτικά μέλη σήμερα στις 9-7-07.
ΣΗΤΕΙΑ 9-7-07
ΟΙ ΣΥΜΒΑΛΛΟΜΕΝΟΙ
1 Γαρεφαλακης Θεοδοόσιος του Νικ.
2 Γιάνναρος Γεώργιος του Εμμ.
3 Γουλιέλμου Κατερίνα
4 Δερμιτζάκης Δημήτρης
5 Διακάκη Μαρία
6 Δρετάκη Ουρανία του Μιχ.
7 Δρετάκη Μαρία
8 Ζαμπετάκης Δημήτρης
9 Ζερβάκης Γεώργιος
10 Καπαρού Κατερίνα
11 Κατσογρεσάκη Καλλιόπη
12 Κολυδάκη Αργυρώ
13 Κοξαράκη Άννα
14 Κουβαράκη Χριστίνα
15 Κουνελάκη Στέλλα
16 Κουνελάκης Γιώργος
17 Κουτρουμπάς Αριστείδης
18 Κουφάκη Μαρία
19 Κουφάκης Ιωάννης
20 Λάσκαρη Μαλαματένια
21 Λογκάκη Άννα
22 Λογκάκη Μαρία
23 Λογκάκης Ιωάννης
24 Μακρής Αντώνης
25 Μανετάκη Αμαλία
26 Μαρκάκη Βάλια
27 Μαρκογιαννάκη Ανθή
28 Μηλάκη Μαρία
29 Μίκατς Σλάβκο
30 Νικητάκης Γιώργος
31 Πλακάκη Αικατερίνη
32 Πρωτογεράκης Μιχάλης
33 Σαρίδης Χαράλαμπος
34 Σκαμαγκού Βασιλεία
35 Σταματάκη Μαρίνα
36 Τσιφετάκη Διαμάντω
37 Φραγκιαδάκης Δημήτρης
38 Χατζάκη Μαρία
39 Οικονόμου Ελένη
40 Παπαδημητράκη Ελένη
41 Θανέλλα Ελένη
42 Στάγιας Ιωάννης